Nuclear Assault - Third World Genocide (2005)

Dit album begint wel erg zwak, van de eerste zes nummers vind ik alleen Whine and Cheese positief er boven uit springen. Had het alleen aan deze nummers gelegen, zou ik het een 2* hebben gegeven. Maar gelukkig is het tweede deel erg sterk. Discharged Reason, Fractured Minds en Glenn's Song doen weer terug denken aan topnummers als Critical Mass en Betrayal, ontstijgen dat niveau misschien wel. En ten slotte zijn er in de vorm van The Hockey Song en Long Haired Asshole weer van die typische, maffe Nuclear Assault nummers.
2* voor een zwak begin, 4* voor een sterk einde. Totaal: 3*

Komt er eigenlijk nog eens een opvolger van deze plaat?

Ze schijnen nog wel te bestaan maar dit moet The Final Album wezen. Het album werd in meerdere gedeelten opgenomen. Muzikaal gezien wel in orde maar voorzien van de nodige recycle ideeën.
Tikje mager geluid. The Hockey Song is echter uitstekend.

Toch een heel aardige plaat Nuclear Assault. Nu wat minder korte nummer, en sommige nummers zijn wat verder uitgesponnen dan wat we gewend zijn van deze gasten. Dat haalt wel wat van het cross-over gevoel weg, maar het stoort niet echt. Wat echter wel stoort is het matige geluid.

Leuke nummers: Third World Genocide, Living Hell, Defiled Innocence, Long Haired Asshole

Het zesde album is de uitgaande nachtkaars dat Nuclear Assault is geworden. Ze begonnen heerlijk energiek, knallend en levendig. Maar zo'n 19 jaar na het debut zijn ze nog maar een leeg omhulsel met dezelfde naam. De energie is er uit, de levendigheid is verdwenen en de inspiratie is nergens te bekennen. Ik krijg bij dit album het gevoel als ze deze nog verplicht waren te maken. Want er klinkt geen liefde of plezier in door.

Misschien dat de heren gewoon snel oud zijn geworden en het niet meer kunnen (bijhouden). Ze klinken hier enorm doorleeft en verouderd namelijk. Maar na 2 middelmatige pogingen in begin jaren 90 is deze zesde plaat alles behalve een goede afsluiting. Een lichtpuntje wat ik nog kan vinden is Human Wreckage, die vangt nog wat van de oude spanning en sfeer. Maar verder is dit het eigenlijk niet waard.
Ze hadden beter een heel album in de stijl van Long Haired Asshole kunnen maken, dat stijltje ligt ze beter voor mijn gevoel op deze leeftijd.

Ik houd het bij de drie albums uit de jaren 80.

1. Game Over
2. Handle with Care
3. Survive
4. Out of Order
5. Something Wicked
6. Third World Genocide