Silver Apples - Silver Apples (1968)

Dat KLM vandaag de dag nog naar America vliegt geeft wel aan dat houten boten tijdloos zijn?

Althans, zo zie ik het: pioniers, maar zeker niet tijdloos. Als één album wordt opgepikt om het jaartal dat eraan vast kleeft, is deze het.

Onwaar, ik hoorde Lovefingers ergens zonder ook maar enig benul te hebben wanneer het was gemaakt, ik heb toen uitgezocht waar het vandaan kwam en dat bleek dit album te zijn. Ik was daadwerkelijk verbaasd dat het album uit '68 kwam.

Ik volg u daar ook in. Die plaat kon evengoed van gisteren zijn.

Maar dan had niemand hem opgepikt.

Nog niet zo lang geleden ontdekt en al helemaal verslaafd aan de vibe van 'Oscillations'! Geweldig nummer en zo ver voor z'n tijd het hele album, ongelooflijk.

Foto's uit 1968, erg gaaf!

"Silver Apples"' early electronica Retronaut | Retronaut - See the past like you wouldn't believe.

Mooie foto's en verhaal uit het stenencomputertijdperk, Herman. Dank!
Retronaut is een naam die mij aanspreekt, zo voelt het wanneer ik weer eens in de Sixties ben aan 't graven...

Bijzonder geslaagd psychedelische experimenteel project van deze twee heren. Deze plaat is zijn tijd ver vooruit. Ik ben erg geïnspireerd door dit werk.

Hm, moeilijke relatie heb ik met dit album. Aan de ene kant ben ik heel erg onder de indruk van het geluid dat ze hier neerzetten - inderdaad ongelooflijk vernieuwend en daarnaast, op de opnamekwaliteit na, nauwelijks gedateerd (vernieuwend en gedateerd zijn twee termen die elkaar verre van uitsluiten, heb ik geleerd). Bovendien zit er oprecht een hele fijne groove in ieder nummer, die doet denken aan bands van dertig jaar waar ik redelijk fan van ben, zoals Portishead en Liars inderdaad, maar ik hoor ook Suuns. Aan de andere kant is het melodietechnisch vaak gewoon, eh, kut. Daarbij heb ik het helemaal niet over het feit dat er weinig melodie in de muziek zit, daar ben ik juist een fan van - eerder dat de melodieën die er wél inzitten vaak gewoon heel knullig en ongeïnspireerd overkomen. In een nummer als Oscillations bijvoorbeeld, waar de machinale drive misschien nog wel op z'n best is, wordt die ongelooflijk verpest door die zijige, totaal niet pakkende tweestemmige zang. Heel veel waardering voor de originaliteit en de instrumentatie dus (en voor Lovefingers en Dancing Gods, waar die superformule wél wordt gecombineerd met muzikale interessantheid), minder waardering voor de invulling.

En dit is ook leuke toevoeging:

Electro-Glitch Pop in the 1960s: The Unreal Sounds & Story of Silver Apples - YouTube

Interessante video, charmant verhaal rond deze band. Het is inderdaad mindblowing dat dit album in 1968 uitgekomen is, zo onwaarschijnlijk zijn tijd vooruit.

Ik moet toch Spotify weer bedanken voor een bijzondere ontdekking. Silver Apples is een bijzonder interessante plaat, een mooi voorbeeld van wat voor een muzikaal revolutionaire periode de eind jaren zestig/begin jaren zeventig waren. Terwijl honderden bands de Beatles nabootsten was er ook een gigantische golf pioniers die door platenlabels serieus werden genomen, ook al was het soms maar voor één of twee albums. En dit vernieuwende karakter is extra bijzonder gezien de aanzienlijk beperkte technologische middelen en netwerkmogelijkheden van die tijd.

Nuja, gedachtengang aan de kant, en dan de vraag: ga ik er ook graag naar luisteren? Eerlijk gezegd: waarschijnlijk niet veel. De grooves zijn soms heerlijk, maar de zang vind ik persoonlijk erg onprettig, en de scheidslijn tussen "dissonant" en "vals" wordt regelmatig doorbroken richting het laatste. Silver Apples was de echte pionier, maar Portishead (als voornaamste) polijste dit geluid om het breder toegankelijk te maken, en dat is eigenlijk niet minder een prestatie.

Ik heb de albums van Portishead toch gemiddeld met 4+ sterren beoordeeld. Wat de link met Silver Apples precies zou zijn ontgaat me. Hoe vernieuwend dit ook geweest mag zijn, ik hoor geen link met trip hop. Kortom, ik vind het niet bijzonder. Eerst dacht ik nog op 3* uit te komen, maar het eindigt op 2,5* Ik kan er helemaal niets mee.
54 in de 100 Greatest Albums of 1968 en 28 in de Best Ever Albums over dat jaar

De invloed van Silver Apples is op Third toch zeer duidelijk aanwezig. We Carry On bijvoorbeeld.

Grappig om deze discussie te lezen.

Ben vanmiddag naar Civil War geweest (de nieuwe film van Alex Garland) en de soundtrack daarvan is samengesteld door Portishead's Geoff Barrow. En die film begint met Lovefingers van dit album. Geweldige track en ook zeer passend bij de sfeer van de film.

Zag 'm gisteren en werd ook meteen gegrepen door dat nummer - kende 't niet, geen idee dat 't van Silver Apples was (ik heb me helaas nooit zo verdiept in die band, maar ben ze nu helemaal aan 't ontdekken, haha). Ook fijn: twee nummers van Suicide
O ja, en de film was ook best indrukwekkend. To say the least...

Civil War, sterke film. En Lovefingers, buiten het feit dat hier al in zowat ieder bericht terugkomt, pionierend, maar als dit nu was uitgekomen had ik het zeker in Song van het Jaar genomineerd. Klinkt gewoon nog heel vet.

Dit kan ik echt wel vaak gaan opzetten, echt niet alleen voor de novelty value