Dit is echt zo'n plaat die net niet memorabel genoeg is om 4* te scoren, maar die ik te graag draai om 3,5* te geven... MuMe-dillemma's.
Crawlspace zijn natuurlijk grote kulthelden in de Belgische beatdownscene. Helaas zijn ze vandaag de dag in de vergetelheid geraakt, maar met de reünie van dit jaar en de reeks concertzalen die ze daarna vernield hebben (hun gemiddeld dertigjarige fans hebben ze bij dat laatste goed geholpen) tonen ze zich weer aan het front van het relatief jonge hardcoregenre.
Als grote fan van de band sinds hun verschroeiende show op Ieperfest 2012 (Crawlspace is de hardste live-band die ik ooit meegemaakt heb) was het nieuws dat er een nieuwe plaat aan kwam iets waar ik enorm enthousiast van werd. Carved Into Flesh lijkt voort te borduren op de deathcore-sound die ze op Enter the Realms of Chaos aanboorden, met als enige verschil dat het in 2002 wél vernieuwend klonk.
Intussen is het deathcore-genre al lang en breed doodgebloed, dus voor mensen die Crawlspace niet kennen zal dit verre van indrukwekkend zijn. Ook de fans van het werk uit de jaren '90 zullen hier niet opgewonden van worden. Maar Crawlspace toont wel dat het prachtige mokers van nummers kan schrijven, die klaar staan om de vullingen uit ieders tanden te slaan. De laatste twee tracks zijn heropnames van oude nummers, waarbij het heel erg leuk is om die songs in een nieuw jasje te horen.
Neen, Crawlspace blijft nog steeds een rasechte live-band. Dat is ook hier te merken. Op plaat is het maar half zo indrukwekkend, maar dat is nog steeds sterk genoeg om rondjes te blijven draaien in mijn CD-lader. Stiekem kan deze band weinig verkeerd doen bij mij.