Wederom een interessant album van de toch ietwat gekke Jim Thirlwell.
Dit album klinkt voor zijn doen nog redelijk toegankelijk, en ik moet zeggen erg boeiend: het draait, het kolkt, het schuurt, het fluistert. Soms een grote bombastische draaikolk van geluid en dan weer prachtig melodieus.
Niet alles op dit album kan mij bekoren, maar in elk geval voldoende om er 3,5* uit te halen.
Ik denk wel dat dit een album is die niet gelijk al zijn geheimen prijsgeeft. Benieuwd of ik dan ook bij deze beoordeling blijf en niet hoger ga zitten op de langere termijn.
Misschien ook interessant voor Mike Patton (Faith no More) liefhebbers.