Agnostic Front - Cause for Alarm (1986)

Op het debuut speelde Agnostic Front nog pure hardcore. Op het tweede Cause For Alarm bracht de band een explosieve mengelmoes van hardcore en metal. Dat resulteert in één van de beste crossover platen van de jaren 80.

Ongebreidelde agressie wordt in tien nummers regelrecht vanaf de verpauperde straten van Brooklyn je huiskamer in gekanaliseerd middels furieuze thrashriffs en schuimbekkende hardcore/punkvocalen. Het tempo blijft onverminderd hoog en na amper 25 minuutjes kun je je vertwijfeld gaan afvragen of je nu gewoon naar muziek hebt geluisterd of tien stuiters met een honkbalknuppel op je knar mocht ontvangen.
In Agnostic Fronts geval zit daar namenlijk weinig verschil in.

Deze plaat niet in je thrashcollectie hebben is met recht een reden voor alarm.

Dit mag dan een klassieker van jewelste zijn in hardcore-metal land van toen, ik heb 'm ook al sinds m'n 14e levensjaar ('k word 40) op cassette en ook al heel lang glundert de plaat op vinyl in mijn immense platencollectie. Toch neig ik een stuk sterker naar de rauwe en explossieve voorganger "Victim In Pain", dan dit in mijn ogen iets te gladde glijdende "Cause For Alarm" die aardige tot goede nummers bevat en zelfs ook verslavend kan werken. Cause For...is een goede plaat maar niet helemaal mijn stijl; de pure hardcorepunk voorganger des te meer! ! ! (vreemd: ik was vroeger en ben nog steeds een thrasher...dat dan toch altijd bij dit soort bandjes juist de puurdere hardcorepunk albums beter vallen...bij D.R.I. werkt dat ook al zo bij mij.)

Aardige plaat, maar geen topper. Gelukkig zingt hij hier nog met een normale stem.