Het jaar muziekjaar 1978 is om veel redenen gedenkwaardig te noemen. Black Sabbath bracht één van mijn favoriete rockalbums uit ('Never Say Die'), John Williams en John Carpenter excelleerden met de beste soundtracks ooit gemaakt ('Jaws 2' en 'Halloween') , Joe Walsh/Jay Ferguson gaven de AOR glans en Michael Hoenig kwam met 'Departure From The Northern Wasteland'. Ik kan nog wel uren doorgaan over al die favoriete albums uit dat ene jaar.
Nu, zoveel jaren later, ontdek ik in de afgelopen weken plots een nieuwe parel uit deze vruchtbare periode: 'Earth'. De recensies liegen er niet om en vaak krijgt deze plaat slechts 2 schamele sterren. Ten onrechte, want 'Earth' is een sterk geheel. Vanaf 'Love Too Good' tot afsluiter 'All Nite Long'; geen nummer doet veel onder voor de ander. Als ik dan toch een uitschieter mag ik noemen, dan ga ik voor 'Runaway' (Balin op zijn best) en meeslepend tot en met.