Toxik - World Circus (1987)

Een citaat van een grote meester ergens midden in je nummer, altijd leuk.

En Sir Spamalot heeft blijkbaar goed naar die grote meester geluisterd.


Dit album moet ik nog eens draaien want er zit volgens mij toch wel een 4,5* in. Vroeger vond ik het te gek, nu knapte ik wat af op de extreem hoge zangstem. Maar aan zulke stemmen ben ik de laatste jaren weer aardig gewend geraakt.

Ik kreeg ooit eens een tape met aan de ene kant Agent Steel en aan de andere kant dit. Dat paste mooi bij elkaar. Al is Toxik een stuk technischer alweer.

Inderdaad. Een van de eerste bands die zo technisch speelde.

De hoge uithalen van Mike Sanders doen me nu soms aan Lizzy Borden denken.

Ik ben nu The Last in Line aan het draaien en dat stukje in One Night in the City waarover Sir Spamalot het had valt nu heel erg op.

Maar grappig is dat Dio in het volgende nummer Evil Eyes ongeveer hetzelfde blijkt te doen. Het begin en een stukje van einde van het nummer doet wel heel erg denken aan de riff van Opium Trail van Thin Lizzy.

Geweldige plaat van deze band. Van de zang moet je houden, maar technisch zit het uitstekend in elkaar. Ondanks de technische nummers zorgt Toxik er toch voor dat de nummers catchy en herkenbaar zijn. Grote klasse!

Be waahaaare (False Prophets). Als je met je poten niet in de 80's metal-klei hebt gestaan heeft het niet zoveel zin om nog aan de high squeeling van dit Toxikdebuut te beginnen. Voor degene die dat wel op waarde kunnen schatten en niet vies zijn van een snelspelende (speed) band die niet verzaakt om gierende gitaarsoloos uit te strooien dan is dit toch echt een draaibeurtje waard. Opvallend ook dat de bassist een leuk deuntje meeblaast in hetzelfde tempo (in Victims bijvoorbeeld).
De zanger Mike Sanders werd vervangen voor de opvolger Think This maar zal zijn comeback maken in een op hand zijnde derde album van Toxik in 2017.

De afgelopen tijd weer een aantal keer gedraaid. Dit blijft toch een heerlijke plaat. Prachtig gitaarspel, heerlijke zang! Genieten.

Eén van de hoogtepunten uit de jaren 80 (underground) thrash metal.

Eerst en vooral weer een prachtige hoes getekend door Ed Repka (die een heleboel soortgelijke hoezen tekende voor thrash metal artiesten).

Mike Sanders klinkt vrij zuiver en past goed met dit genre. Prachtige gitaarstukken, de plaat klinkt catchy, snel en technisch.

Meesterlijk album. Supersnel en virtuoos gitaarwerk van Josh Christian, de overige leden houden het tempo moeiteloos bij, erg knap. De zang doet me aan King Diamond denken. Dit album kocht ik in 1987 na een zeer positieve recensie in de Aardschok/Metal Hammer op lp.

Morgen staan ze in de Pul, Uden en er komt een nieuw album in augustus. Dus ik ga deze World Circus en Think This nog eens een slinger geven. Maar meezingen is er niet meer bij tegenwoordig haha.

Nog steeds een erg fijn album. Blijft genieten! Van de heruitgave vind ik de bonusnummers wel vermakelijk om eens te horen.