Savage Grace - The Dominatress (1983)

Debuut EP van een Amerikaanse groep uit Los Angeles die bij mij voornamelijk bekend staat omwille van het tweede album, After the Fall from Grace. Deze EP heeft een voor huidige en toenmalige tijden foute hoes met schaarsgeklede dame. Kom hiermee maar eens thuis als jonge tiener.
De productie is natuurlijk niet van dat vergeleken met nu maar ik vind de muziek best wel te pruimen. Het is voornamelijk uptempo metal met hoge (soms zaaie) zang en vele gitaarsolo’s. De muziek is wel in orde, maar in de ogen / oren van velen gedateerd, en de teksten, daarover gaan we niet te veel zeggen. Wat wil je van een jonge groep snotneuzen die hun debuut maken: poëtische tektsen?
Opgenomen met de volgende bezetting: Dwight Cliff (zang), Christian Logue (gitaar), Kenny Powell (gitaar), B. East (bass) en Dan Finch (drums). Na deze EP vertrokken Dwight Cliff en Kenny Powell naar andere oorden en twee jaar later kwam het debuut Master of Disguise met nog zo’n discutabele hoes.

Tsja, productiegewijs beter dan de twee volgende langspelers (en ook de later volgende ep, hoorde ik net) - frappant. De zang is dan op MoD weer favoriet. Toch scoort deze vooralsnog het hoogst, maar niet met veel verschil... op naar die andere foute hoes, en ik bedoel niet MoD! Savage Grace: masters of bad taste.

Een net even iets specialere vermelding voor de hakhakhakkende opening van Curse the Night - da's voor mij puur kippevel-material. (headbang-smiley)

Beroerd geluid toch, vooral de gitaar, of het moet aan de YT upload liggen.
Verder wel een lekker plaatje, maar niets wereldschokkends.