Khadaver - New World Disorder (2012)

Ergens in Slowakije heb je zo'n frappant duo dat graag industrial maakt met de nodige black metal invloeden, wat in principe nooit een verkeerde combinatie is. Helaas hebben ze één ding niet goed gecombineerd, soundsgewijs. Waar black metal met een ondermaatse productie juist een charme extra kan opdoen, geldt dat eigenlijk niet bij elke andere muziekstijl en al helemaal niet bij industrial. Dat is het eerste probleem dat New World Disorder met zich meebrengt. De drums klinken blikkerig, de gitaren wat dun en droog, de toetsen/elektronica klinken geplakt en niet goed erin gemixt, en dan heb je nog de grootste ergernisfactor van het geluid van Khadaver: de vocalen. Ik heb niks tegen rauwe black metal vocalen, maar dit is gewoon niet goed en doet afbreuk aan menig nummer.

Want daar ligt probleem twee. Door een aftands geluid kun je heen luisteren, als de muziek zelf dan wel goed is. Dat is hier dus niet het geval. De intro 'Europa in Flames' is veelbelovend en bouwt een mooie spanningsboog op... die bij 'Kampfbereit' in één keer opgelazen wordt, en dat is jammer. Juist omdat ze proberen hun industrial zo duister en depressief mogelijk te maken, blijft er weinig structuur over in de nummers, en op catchy refreintjes hoeven we al helemaal niet te hopen.

Drie nummers steken er bovenuit en alle drie hebben ze grote passages zonder die flauwe black metal screams. 'deGenerated', 'Binary Runners' en 'Technofuneral' bewijzen dat deze Slowaken toch wel degelijk goeie ideeën hebben. Vooral de als tweede genoemde zal ik nog vaak draaien. 'Technofuneral' sluit het album af met en puur elektronisch tweede gedeelte, waardoor de nasmaak nog slechter had gekund.

Al met al is Khadaver met recht nog niet op een label uitgebracht, maar als ze zich wat verder ontwikkelen als songwriters denk ik dat ze wel degelijk iets kunnen worden.