Depeche Mode - Songs of Faith and Devotion Live (1993)

Net zo'n geweldig live-album als 101.
Metname 'Rush' vind ik live erg goed.

Destijds is dit album werkelijk afgefakkeld in de pers. Reden daarvoor was dat het exact dezelfde nummers zijn als op Faith and Devotion. Dat mag dan zo zijn maar doet niets af aan de kwaliteit van het gebodene. De cd laat een live band op het toppen van zijn kunnen horen.

DM live op het top van zijn kunnen is "101" en zeker niet deze live album alhoewel deze live cd ook niet mis is.

De live reputatie van Depeche Mode is uitstekend, dus zo'n live-album gaat er altijd wel in. Toch is dit een gemiste kans. Interessant concept (hetzelfde album, maar dan live), alleen is de verrassing er dan vanaf. Ik had het mooier gevonden als dit een normaal live-album zou zijn, met b.v. tracks van Violator erbij.
Gelukkig hebben we de Devotional DVD.
3,5*

misschien wel een raar concept maar dat dit gewoonweg extreem goed is uitgevoerd blijft recht overeind staan

Hmmm, ik heb 'm maar weer even geluisterd, en ik moet je gelijk geven... ondanks de voorspelbaarheid klinkt het toch heel erg goed.
Halve ster erbij -> 4*

Gewoon een geweldig album. Inderdaad dezelfde tracklisting als Songs of Faith and Devotion, maar dan de live uitvoering. Tussen de nummers in, hoor je niet dat de nummers niet in deze volgorde zijn gespeeld tijdens het concert.

Ik heb gelukkig de Devotional tour kunnen zien en deze cd brengt me weer helemaal in de stemming van dat concert.

Topper (zoals alles van DM)....

Ik was wel teleurgesteld met deze cd destijds, ik had meer verwacht van "mijn" band. Gelukkig was er de werkelijk sublieme Devotional DVD!!!

Toch vreemd voor een live album om alleen de songs van het gelijknamige album uit te brengen. Live klinken de songs zeker niet slechts al het van mij zeker avontuurlijker (variaties, ritme veranderingen etc) gemogen.

Super live album, en gewoon een grappig idee dat je een live cd uitgeeft die dezelfde tracklist heeft als het reguliere album....

DM is een zeer strakke liveband, en dat bewijst dit album ook weer..

Dit album valt uiteraard volledig in het niet bij een sublieme live DVD van dezelfde tour. Wat denk ik voor mij werkelijk hun hoogtepunt is..wat is dat een gaaf concert. Ook al wordt ik werkelijk spugmisselijk als ik er naar kijk, want de band was denk ik in hun diepste dal aan het rondzweven. Vooral David Graham ziet er uit als een lopend lijk...nog maar niet de spreken van die quasie strip act tijdens de gitaarsolo van Enjoy The Silence, wat overigens hier wordt gespeeld in de beste versie die ik gehoord heb..die solo is echt subliem hier.

Nummerkeuze, vooral van oudjes is ook erg goed...een hele gave uitgave van Stripped...wat een mooi aanzwellend intro...Als je dit album wil, koop dan gewoon Devotional.

Ik heb de live tour zelf mee gemaakt, en vond Dave Gahan toen geen uitgebluste indruk maken, en zeer energiek.
Achteraf waarschijnlijk juist door de drugs.
Ik schrok meer van hem nadat hij afgekickt was.
Vond hem toen erg oud en versleten er uit zien.

Dit was destijds geen commercieel succes, en toch wel een misstap in de band's lange carrière. Daarmee bedoel ik niet dat het een slecht live album is, maar zoals eerder aangegeven, de Devotional DVD is zoveel completer en beter dan dit. Het live album is samengesteld van verschillende concerten van de Devotional tour.

Nummers 1 tot 6, 8 en 10 zijn van het concert in Liévin, Frankrijk, nummer 7 van het concert in Kopenhagen, Denemarken en nummer 9 van het concert in New Orléans, Verenigde Staten.
Waarom ze dat zo gedaan hebben, is mij tot op heden een compleet raadsel.