The Distillers - The Distillers (2000)

Wat blijft dit toch een geweldig goed, energiek punkalbum. Het betere werk in het genre, met Ask the angels en Blackest Years als hoogtepunten

ook wel hun beste,

fantastisch hoe Brody, overvol met pijn in haar ziel en hart, haar teksten roestig en schreeuwend uitspuwt;

4,5

"Gypsy Rose Lee" > wow

De eerste twaalf songs zijn prima (3 sterrenmateriaal), maar het zijn de laatste twee die voor dat extra halfje zorgen. 'Gypsy Rose Lee' en het wat langere 'The Blackest Years' weten me enorm te bekoren, met energiek gitaarwerk, drumgeroffel en, dat mogen we zeker niet vergeten, spetterende vocals van Brody Dalle.

3,5 sterren

Wat de onlangs uitgebrachte remaster nu precies toevoegt begrijp ik niet zo goed... Het klinkt alleen iets voller waar door ik twijfel of ik de oude versie niet zelfs beter vind.

World comes tumblin down is zelfs de hihat niet meer te herkennen en klinkt het meer als een storing.

Maar he! Doet wel even nadenken over wat een geweldige band dit toch was. Als de wereld weer wat normaler wordt dan is dit een mooi (en nostalgisch) eerste feestje (Melkweg)