Warlock - Hellbound (1985)

Opvolger van Burning The Witches, maar ongeveer even matig als zijn voorganger. Echt veel progressie zit er niet in en het geheel valt dan ook onder de noemer standaard oudbollige Duitse eenheidsworst te plaatsen. Er zijn twee nummers die er (in positiieve zin) lichtjes bovenuit steken en dat zijn Hellbound en Out Of Control. De overige songs zijn ronduit matig tot zwak.

Grappig is dat de leden hier nog allemaal op de cover van de cd staan en dat Warlock hier nog gepresenteerd werd als echte band. In latere jaren zou het met name om Doro draaien en een komen en gaan van bandleden worden en dit tot Fraulein Pesch maar meteen besloot om er onder haar eigen naam mee door te gaan.

In 1985 kwam deze Hellbound uit als opvolger van het debuut Burning the Witches en eigelijk staan hier maar twee nummers op die ik zo nog om de paar jaar wel eens wil draaien, op de platendraaier of op de mp3-speler: Hellbound en Down and Out. Hellbound is een lekker snelle opener met een duidelijk knipoog naar het betere werk van Accept en Out of Control vind ik bijna dertig jaar na datum nog altijd een heel knap nummer.
De rest van de nummers zijn echt standaard-super-cliché-dertien-in-een-dozijn hardrock nummers van een weliswaar strak spelende band maar met een zeer matige zangeres: wat je allemaal met galm op de zang kunt verbergen. Wil je je eens goed ergeren of stekende hoofdpijn voor de rest van de week hebben, luister dan maar eens naar afluister Catch My Heart… Over de teksten zullen we best maar zwijgen, want we zijn allemaal jong geweest. De achterkant van de hoes toont wel waarom we als jonge puistige pubers allemaal stiekem een beetje kalver-verliefd waren op Frau Pesch. Geen vetten, zullen we maar zeggen, maar toch blij dat ik deze nog eens van onder het stof heb gehaald, al was het maar om Out of Control.
Nog zo’n fait divers van een ouwe uitzakkende rocker: in ons geliefde West-Vlaanderen konden wij vroeger Channel Four op de tv ontvangen en daar had je iedere vrijdag een rockprogramma, de naam van het programma was “The Tube”. Daar heb ik ook eens Warlock live gezien (drie nummers dacht ik). Mevrouw Doro Pesch was toen wel een knappe verschijning maar het betere zangwerk was een beetje te hoog gegrepen. Een andere en betere zangeres zou een ruime voldoende opleveren.

Edit: Vervang Down and Out door Out of Control natuurlijk, een moment van onoplettendheid...

Eerste album van Warlock voor een major label (Mercury/Phonogram). Hetgeen resulteerde in een veel betere produktie (want een groter budget) dan het debuut album. Qua songmateriaal redelijk tot matige nummers. Op vinyl.

Ik vind dit nog niet eens zo een slechte plaat. Het s inderdaad weinig vernieuwd, maar wat ze doen dat doen ze best prima. Vermakelijke Hard Rock met Doro op vocalen.

Nog steeds is dit een vermakelijke plaat van Warlock.