The Olivia Tremor Control - Music from the Unrealized Film Script, Dusk at Cubist Castle (1996)

"Green typwriters" is geen tikfout, mensen

En die 2,25 is geen tikfout?
ongelooflijk, dit is een meesterwerk!

Geniaal album. Psychedelica meets The Beatles (voor zover dat al niet geestverruimend was). Jumping Fences is zo'n verschrikkelijk mooi nummer, terwijl het eigenlijk een eenvoudig nummer is. Dit is trouwens slechts één van de vele pareltjes. 5* natuurlijk.

Had dit al een hele tijd op de pc, maar nu eindelijk is goed naar geluisterd. En het is echt ge-wel-dig, perfect voor het zomerse weer.

Mee eens.

De plaat van je dromen!

Letterlijk en figuurlijk; de liedjes klinken alsof ze tot the olivia tremor control zijn gekomen in hun dromen, om vervolgens nog voor dageraad op 4-track tapes te worden opgenomen, alsof ze trachten de droom te reproduceren. "Recorded between 93-96 on 4-track" staat vermeld. Het voelt dan ook meer als een plaat vol demo-tapes van: de plaat van je dromen!

Het hoge lo-fi-gehalte wil echter niet zeggen dat het niet genietbaar is in zijn onvolmaaktheid. Zie het als de zonsopkomst, het prille begin van de dag die nog komen gaat, maar misschien nog wel mooier dan die dag zelf, alles klopt gewoon als de hemel het kleurenspectrum doorloopt. En als je door de lage kwaliteit heenprikt is de plaat op zijn eigen manier ook volmaakt.

De muziek? Zoals hierboven gezegd psychedelische 60's pop, maar dan door een jaren '90 lens. Liedjes als Jumping Fences en I Can Smell the Leaves doen je de eerste zonnestralen van de dag voelen. Het slotstuk van Green Typewriters en NYC-25 zijn van ongekende schoonheid.

Holiday Surprise 1,2,3 is het meest intrigerend, begint evenals de rest van de plaat als een zonnig popnummer om vervolgens (letterlijk) op te stijgen en daarna zichzelf voor de derde keer te ontstijgen en alsmaar opzwepender te worden met tape-effecten en een heerlijke baslijn. Lastig uit te leggen, maar dat moet je gewoon meemaken: klik

Toch bekruipt me een gevoel, wat als ze nou een "George Martin" in de studio hadden gehad, was dit dan 'de perfecte pop-plaat zoals de Beatles hem nooit gemaakt hebben' geweest? Je kunt er enkel van dromen, maar gelukkig spreken de ideeën in de nummers voor zichzelf.

Dit doet me sterk denken aan de wat vrolijkere kant van Sparklehorse's Vivadixiesubmarinetransmissionplot, maar dan met wat meer 'Beatles' erdoorheen en wat meer stukjes experiment. Erg leuk plaatje zo op het eerste gehoor.

geen eenvoudige plaat om door te komen, maar het loont wel de moeite. Ik meen trouwens ooit vernomen te hebben dat bij dit album ook een aanvullende cd zou worden gemaakt die gelijktijdig met dit album moest afgespeeld worden waardoor het allemaal nog iets psychedelischer zou worden.