menu

Avey Tare and Panda Bear - Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished (2000)

mijn stem
3,90 (62)
62 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Animal

  1. Spirit They've Vanished (5:35)
  2. April and the Phantom (5:53)
  3. Untitled (2:59)
  4. Penny Dreadfuls (7:59)
  5. Chocolate Girl (8:29)
  6. Everyone Whistling (1:01)
  7. La Rapet (7:52)
  8. Bat You'll Fly (5:03)
  9. Someday I'll Grow to Be as Tall as the Giant (3:11)
  10. Alvin Row (12:40)
totale tijdsduur: 1:00:42
zoeken in:
avatar van The Scientist
4,5
Dat er hier nog geen berichten staan zeg.. dit is zoooo'n leuke plaat. Ik vind em beter dan alle dingen van Animal Collective (hoewel Feels wel in de buurt komt)

Begint een beetje zwaar, maar wordt daarna zoo lekker vrolijk bij vlagen.. Veel piano erin, her en der wat herrie, her en der leuke zang... en Chocolate Girl is echt een te geweldig nummer

avatar van Facedown
5,0
Tja, ik bekijk Animal Collective altijd in 2 periodes. De periode vòòr Here Comes The Indian, en de periode vanàf HCTI. En het is duidelijk dat dit hun beste werk is van die eerste periode.
Maar volgens mij, is alles in hun tweede periode wel beter dan deze, maar dat is natuurlijk persoonlijk.
Penny Dreadfuls, Chocolate Girl, La Rapet en vooral Alvin Row zijn schitterende nummers.

avatar van KampF
4,0
En natuurlijk Untitled waarin een elektronisch beest dood gaat.

4,0
April & The Phantom is mijn favoriet. Dit is de plaat waar ik de metalheads altijd mee wegjaagde, die dit bestempelden als 'herrie'

avatar van Facedown
5,0
Toch maar een 5* gegeven, schitterend debuut!

Alvin Row, wat een nummer!!! (Net als chocolate girl)

Baby in your cradle look at me
Baby speak in rhythms now you're three
Ride your German Shepherd 'till you're five
Baby think the TV is alive
Baby spend the night out you're thirteen
Bending for a wish your candles lean
Baby bang erasers and wash the board,
Think just yesterday you wore a sword
Watch your new years evening wash away
You're on the floor, can you hear me troubadour?

When I sing Row, you sing Row
Dear Alvin!

En dan afsluiten met die sample 'My Singing Voice Is gone' x957

Nihilisme
Alvin Row. Wát een nummer.

Chocolate Girl en Penny Dreadfuls zijn ook geweldig.

avatar van Koston
3,5
Ligt het aan mij, of zijn die hoge tonen in het eerste nummer echt ondragelijk

boomkat
Die komen vaker terug (o.a. Alvin Row). Ik vind het ook maar irritant. Sowieso kent dit album weinig diepte.

avatar van Koston
3,5
Buiten het eerste en het laatste nummer is dit album zeer genietbaar.
Maar je erg jammer van die exteem hoge tonen, mijn oren kunnen dat echt niet verdragen, zonde

boomkat
Diepte = diepe tonen. Of is dat hetzelfde . Verder een prima album. AC stelt nooit teleur. Ooit maar gewoon een hip bandje (dachten mijn oortjes) maar het is een boel genialiteit bij elkaar - dat dieren collectief .

UnknownPleasure
april and the phantom is zoo mooi.

UnknownPleasure
ben bezig met een herontdekking. wat een prachtige dingen gebeuren hier. er zijn echt weinig artiesten die zo vrij, vooruitstrevend en geniaal waren of zijn.

avatar van Koston
3,5
Alvin Row, dat einde, subliem

dalexterminate
Briljant! Hun beste, wat mij betreft

avatar van The Eraser
4,5
Blijft een schitterende cd, nu ik hem heb aangeschaft komen de details nog mooier naar voren.
Nog niet genoemd, maar graag zou ik ook La Rapet eren, wat een melodie

avatar van Jean Renault
Ik zie dat de rating behoorlijk hoog ligt hier maar dat er maar 50x op is gestemd. Waarom is dit album niet bekender denken jullie? Eigenlijk raar toch wel

avatar van Ward
4,0
De reïntegratie van Ward deel 22:

Als groot liefhebber van het werk van Animal Collective was ik erg benieuwd toen The Eraser mij vroeg dit album van een recensie te voorzien. Het is natuurlijk altijd interessant om te zien waar het voor een band die je hoog aanslaat allemaal begonnen is. Aangezien Animal Collective een erg eigen geluid heeft, was ik vooral benieuwd of ze hier misschien wat traditioneler uit de hoek zouden komen? En in hoeverre die typische Animal Collective sound al terug te horen is op Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished

Die eerste vraag is simpel te beantwoorden met een resolute nee. Deze plaat is vanaf de eerste tonen qua sound zo experimenteel als ik van Avey Tare en Panda Bear gewend ben. Zo begint we meteen met een dromerige melodie over een warm orgeltje, aangekleed met het nodige gekraak, gebliep en ruis. Al moet ik eerlijk zeggen dat die toonhoogte van die noise voor mij echt iets te hoog is, waardoor het onprettig wordt om naar te luisteren. Jammer aangezien de melodie meteen weer betoverend is. Gelukkig is dat een euvel waar de rest van de plaat geen last van heeft.

De plaat mengt constant kinderlijke vrolijkheid en speelsheid (de speelgoedpianos, de vrolijke zanglijnen, de kinderlijke teksten) met angstaanjagend surrealisme (het gekrijs van Avey Tare en de intense noise-uitbarstingen). Net als mijn favoriete sprookjes en kinderboeken (Roald, Dahl, Max en de Maximonsters) weet het een goede balans te vinden tussen naïeve dromerigheid en nachtmerrieachtige taferelen. Dit spanningsveld levert enkele fantastische nummers op (April and the Phantom, Penny Dreadfuls en Alvin Row). Met name laatstgenoemde behoort tot het beste werk wat de beide heren in hun carriere hebben afgeleverd. Hoe dat nummer een transformatie doorgaat van donkere noise naar melancholische psychedelica met griezelige uitbarstingen naar vrolijke, euforische pop met een heerlijk stuwende piano is echt weergaloos.

Verassend dat Avey Tare en Panda Bear hier al volledig hun sound hebben gevonden. Het klinkt hier allemaal wat schetsmatiger en rauwer dan op hun latere werk. Toch zijn alle elementen van de sound die zij later met Animal Collective hebben uitgediept hier onmiskenbaar aanwezig (de mix tussen folk, psychedelica, elektronica en noise, de kinderlijke manier van zingen afgewisseld met maniakaal gekrijs, de uptempo vrolijke gekte, de dromerige rustige stukken). Natuurlijk is er een wereld van verschil tussen bijvoorbeeld dit album en Merriweather Post Pavilion, toch behoren die platen wel allebei onmiskenbaar tot het eigen universum van Animal Collective. Elk van hun platen onderzoekt gewoon een ander aspect van hun sound, maar die eerdergenoemde basiselementen komen altijd wel weer terug. Erg bijzonder dat ze dat zo jong al voor elkaar hadden. De jeugdigheid is meer terug te horen in de overdaad aan ideeën, waardoor niet elk idee evengoed uit de verf komt. Aan de andere kant is die schetsmatigheid en de vele abrupte wisselingen ook de grote charme van de plaat. Deze plaat kan zich wat mij betreft dan ook aardig meten met hun beste werk. Toch haal ik wel een half sterretje van mijn score af voor dat schelle geluid in het openingsnummer en het begin van Alvin Row. 4*

avatar van bram1610
4,0
Jean Renault schreef:
Ik zie dat de rating behoorlijk hoog ligt hier maar dat er maar 50x op is gestemd. Waarom is dit album niet bekender denken jullie? Eigenlijk raar toch wel

Animal Collective wordt op MuMe (en Nederland) over het algemeen niet zo gewaardeerd als elders op het internet (of de VS bijvoorbeeld). Iets dat leek op een doorbraak kwam pas bij Sung Tongs (2004), dus mocht je Animal Collective al gevolgd hebben, is het waarschijnlijk vanaf Sung Tongs of zelfs pas vanaf 'officiele' doorbraak Merriweather Post Pavilion (2009). Ik denk dat mensen die Animal Collective echt hebben opgepikt, Spirit ook hebben geluisterd en gewaardeerd, maar dit album staat over het algemeen niet onder de radar. Dat is waarschijnlijk ook waarom het zo'n hoge score heeft. Als meer mensen deze zouden luisteren, zou het gemiddelde direct droppen, denk ik (zie Merriweather bijvoorbeeld).

Persoonlijk heb ik Animal Collective pas zo'n twee, drie jaar geleden opgepikt en kom ik bij deze nooit veel verder dan het openingsnummer, wat ik overigens prachtig vind. Het wordt toch wel eens tijd dat ik deze aan mijn vaste lijstje toe ga voegen. Misschien ben ik ook nog steeds te overweldigd door latere albums om deze echt te luisteren

blij dat ik vandaag Alvin Row ontdek. hahah, geniaal!

UnknownPleasure
gerre schreef:
blij dat ik vandaag Alvin Row ontdek. hahah, geniaal!



Gast
geplaatst: vandaag om 02:26 uur

geplaatst: vandaag om 02:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.