menu

Icehouse - Measure for Measure (1986)

mijn stem
3,53 (34)
34 stemmen

Australiƫ
Pop / Rock
Label: WEA

  1. Paradise (4:48)
  2. No Promises (4:41)
  3. Mr. Big (3:33)
  4. Angel Street (4:47)
  5. The Flame (5:12)
  6. Regular Boys (3:31)
  7. Cross the Border (4:24)
  8. Spanish Gold (4:17)
  9. Lucky Me (4:39)
  10. Baby, You're So Strange (3:59)
  11. Too Late Now (3:11)
  12. Into the Wild (4:53)
  13. Just a Word * (4:26)
  14. The Perfect Crime * (3:38)
  15. The Flame [Live] * (5:56)
  16. No Promises [Live] * (5:25)
  17. Sister [Live] * (3:48)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 51:55 (1:15:08)
zoeken in:
avatar van VanDeGriend
3,5
Redelijk popalbum met No Promises als fraaie uitschieter

avatar van Erwin.c
3,5
Destijds van mijn vakantiecentjes gekocht, leuke herinneringen aan.
De muziek is natuurlijk aalglad en doet denken aan de slechtste nummers van Bowie en Ferry.
Maar dan doe je het nog leuk!

'Angel street' is een topper, prachtige melodie....

avatar van Madjack71
Idd. Bowie en Ferry, zijn stem lijkt i.i.g. er verdraaid veel op. Daarnaast vind ik dit album beter als die van Bowie halverwege de jaren tachtig. Ferry had toendertijd een aantal sterke solo albums gemaakt. Maar ook dit Measure for Measure is muzikaal goed verzorgt. Kende ze in 1ste instantie alleen van hun latere jaren tachtig hit Crazy, dat ik nog op singletje heb gehad. Bleek dat zij achter Hey, Little Girl zaten, die ik dan ook weer kende, maar nooit gekoppeld had aan Icehouse. De lp versie heeft een andere volgorde als dat hier staat vermeld.

avatar van matthijs
Madjack71 schreef:
De lp versie heeft een andere volgorde als dat hier staat vermeld.


En een andere hoes + allees de eerste 10 nummers staan erop

5,0
Icehouse-Measure for Measure. De absoluut fraaie plaat, lp en cd hier, waarbij de cd xtra tracks heeft ja, van Icehouse. Ken de band al sedert het debuut. Daar moest alles nog een goede pasvorm krijgen. Hier dan een volledig uitgekristalliseerde sound welke zo typisch, dus herkenbaar, Icehouse is. Hun absoluut grootste moment kwam hierna met Man of Colours en knaller Crazy. Maar deze was, is het voor mij. Sterke, zo niet hele sterke nummers, prachtige melodieën en deels mooie teksten. Jazeker, toch wel. De productie duidelijk op niveau hoor, maar ja, we luisteren met de oren van het nu-tijdperk en dat scheelt ja, zeker. No promises meteen de hit hier, machtig nummer nog altijd. En dan lees ik hierboven ergens een mindere Bowie en/of Ferry, nou correct me maar Bowie was in zijn, noem het commerciële jaren, muzikaal de weg behoorlijk kwijt hoor dus die mening deel ik absoluut niet, neen. Luister voor de aardigheid eens naar Iva Davies's versie van Heroes en dan ik geloof the Athens mix. Bedoel maar, zo gaaf ja. Ook deze weer de tand des tijds meer dan goed doorstaan ja. En ja, draai hem nog geregeld hier
En dan ff mijmeren over toen ja, lang geleden inmiddels, mooie jaren waren dat met mooie muziek.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:01 uur

geplaatst: vandaag om 16:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.