Cubic Nomad - Earth 2 (2012)

En daar is alweer het tweede album van Cubic Nomad. Bijzonder productieve vent, die Maurice. Toch weet hij een behoorlijke bak aan kwaliteit af te leveren. The Relic is al een flinke poos bekend als een Industrial Hardcore project. Daarnaast is er nog het Techno-alias Hidden Rooms en als Cubic Nomad iets daartussenin plus nog IDM. Het vorige album 'Light Errant' op Dark. Descent. bevatte voornamelijk Techno-achtige Hardcore, terwijl 'Earth 2' op Dream Machine een verfrissend en kalmerend album is dat Triphop, Soundscapes en Ambient bevat.
Een paar inmiddels bekende namen hebben meegeholpen aan bepaalde tracks en ik was verrast dat ik Embrionyc ertussen zag staan. Feit is wel dat hij net als Cubic Nomad (en aliassen) verschillende dingen heeft gedaan, maar dit had ik niet direct verwacht. Het resultaat mag er zijn gelukkig.

Het album geeft een duidelijke visie op de huidige (en in de nabije toekomst) stand van zaken van moedertje Natuur. Leuk initiatief is ook dat de CD-versie hiervan volledig milieu verantwoord is; de hoes (ja, de hele verpakking) is van gerecycled karton gemaakt en de studio en drukkerij draaien op zonnepanelen en groene stroom. Erg cool dus.
Tijdens het luisteren waan je je af en toe werkelijk op enorme vlaktes waar een flinke bries staat maar bij andere tracks hoor je nieuwsreporters over smeltende ijskappen of beland je in een soort waas bij de Downtempo nummers.

'Timefall' bijvoorbeeld. Zeer interessante intro en heerlijke wegdroommelodie. Die vervaagde voicesample werkt daar ook goed aan mee. 'Animals' is dan wat minder goed. Beetje vreemd en in mijn ogen ongepast kraakgeluidje constant. 'What Remains' is weer terug op het oude niveau, heerlijk rustgevende Downtempo en ook hier weer sfeer ten top. 'Jupiter' is nog subtieler, geen breakbeats, maar fascinerende Ambient waar je het gevoel hebt dat je in de ruimte zit, neerkijkend op een Aarde die ondertussen onbewoonbaar is geworden. Dan die samenwerking met Embrionyc... Duidelijk een van mijn favorieten. Obscure France vocalen en een verfrissend ritme dat zich staande houdt bij de break, waarin er een prachtige melodie wordt opgebouwd. Het einde laat deze nog even apart horen, erg mooi. Dit niveau wordt niet meer behaald later op de CD, maar 'Earth 2', 'The Day We Left The Earth' en 'Last Minutes' zijn ook zeker noemenswaardig. Vol met emotie en geen loos gepruttel. Als afsluiter krijg je nog een boodschap te horen uit het archief en tot slot nog de slotwoorden ''Save our future...''

Ik denk dat ik deze nog vaak ga luisteren de komende tijd. Heerlijke Zondagmiddagmuziek om bij weg te dromen. Subtiel, rustgevend en zet je aan het denken.

Voorlopig geef ik 4 sterren, wellicht dat er nog een halfje bij gaat komen.