Motorpsycho - Mountain EP (1993)

The House at Pooneil corners anyone?

aspirientje afterwards?

wát een bak herrie.

Wel een hele fijne bak herrie.

Echwel

Bonusronde! Geen 10"-platen, maar wel EP, dus deze pak ik ook nog maar mee. Deze eerste EP vormt direct een blauwdruk voor alle EPs die nog zullen volgen: Een titeltrack, bsidetje, een cover, wat instrumentaal kort gefröbel en een herbewerking van een ouder nummer. Ondertussen schieten ze wel gelijk raak met deze eerste uitvoering, want wat een plaat zeg! Het titelnummer is een van mijn favoriete nummers van de band uit deze periode. Live komt het tegenwoordig vrij regelmatig langs en de combinatie monsterriff + heerlijke jam is elke keer weer een feestje. (aanrader voor de fans: deze uitvoering in Hengelo 2022 van dikke 20 minuten, wat een trip!). Fleshharrower is vervolgens een relatief klein tussendoortje tussen de twee bakbeesten op de EP, maar ook dit nummer staat z'n mannetje. Na deze twee bakbeesten komt er met The House at Pooneil Corners een van hun beste covers die ze ooit zullen uitbrengen. De apocalyps is hier met het dreigende orgel en de donderende (bas)gitaren, een duisterder nummer hebben de mannen nooit gemaakt.

Het is vervolgens na deze bak herrie fijn bijkomen met een toffe instrumentale sfeerzetting, gevolgd door een verstilde herbewerking van Sister Confusion. Deze laatste is op zichzelf wellicht wat nietszeggend en te rustig, maar als cooling down aan het einde van deze EP is het perfect geplaatst. Een zeer ruime 4/5 voor deze eerste (echte) EP van de band.

Fuckin' nachtmerrie dat The House at Pooneil Corners