Great White - Hooked (1991)

Hooked is een zeer goed in het gehoor liggend plaatje. De band maakt melodieuze heavy rock (destijds ook wel aangeduid als 'hair metal') met hier en daar bluesinvloeden in het straatje van Mr Big, Tesla en Gotthard. De zang van Jack Russell (ja echt) is van bovengemiddeld niveau en de songs zijn stuk voor stuk ijzersterk. Een van de betere bands in het genre, als je ze vergelijkt met andere hair metal bands die eind jaren '80 populair waren, zoals Motley Crue, Cinderella, Dokken, Poison en Ratt.

volledig mee eens!
ik zet dit album nog altijd graag op al cruisend op de snelwegen, heerlijke car music met vooral can't shake it als superplaat!!

En weer wordt de fout gemaakt om Great White in hetzelfde rijtje te plaatsen als Motley Crue, Poison, Ratt enz. Misschien vielen ze enkel qua uiterlijk in dat rijtje. Muzikaal gezien bewandelen ze echter toch een iets ander pad. Veel meer gericht op blues. Wat dat betreft zitten ze meer op één lijn met Cinderella, die dat ook doen.
Neemt niet weg dat dit een prima album is! Misschien wel hun beste oude tijd. De produktie is op dit album ook veel beter dan op voorgaande albums vind ik.

Wat Vielip zegt, klopt...

Great White leunt enorm tegen de bluesrock aan... Daar waar ze in het begin nog metalinvloeden hadden, zijn die op Hooked echt totaal verdwenen...

De band heeft een enorme scheut Boogie in hun muziek, wat je bij Southern Rock-acts altijd terug hoort...
De vergelijking met bijvoorbeeld een Cinderella snijdt meer hout...
Quireboys hoor ik er ook een beetje in terug...

Ik vind Jack Russell's stem hier en daar ook wat weg hebben van Robert Plant...

De vergelijking met Robert Plant kan ik alleen maar beamen! Luister maar eens naar Great Zeppelin. Daarop hoor je Russel de Zeppelin nummers perfect zingen!

Bekendste plaat van Great White. Al is het alleen maar om de rel, voor wat betreft de hoes.

de eighties werden echt stevig regereerd door moraalridders als Tipper Gore... bah!

Uiteindelijk is de hoes gecensureerd... zie hier:

Sleaze Roxx: Censored - Great White's Hooked - sleazeroxx.com

Ja man, niet te zuinig! Echt erg als je nu ziet wat toen allemaal als 'not done' werd bestempeld. De hoes is trouwens wel te gek vind ik! Als ik er ooit een shirt van tegen kom dan is ie voor mij

Een mooie plaat van Great White. De vergelijking met Plant kan ik wel begrijpen. Ook op deze plaat klinkt Russell op sommige nummers best wel als Plant. Ik zal binnenkort dan ook eens naar hun coveralbum luisteren. Ik denk dat Russell die nummers van LZ prima aankan.
Maar weer even terug naar deze plaat. Veel Great White platen hebben het positieve dat ze altijd beginnen met een lekkere knaller. Ook nu weer, want "Call It Rock & Roll" rockt erg lekker. Daar waar bij sommige bands en albums het dan soms weer inkakt weet Great White er spanning in te houden door een redelijk grote verscheidenheid aan Blues/Rock nummers te brengen.
Daarnaast is de productie gewoon prima. Lekker helder zonder te glad te worden. Gewoon zoals ik het graag hoor eigenlijk.
Eerder dit jaar ontdekt omdat deze band onder het Glam Rock genre als aanrader werd bestempeld. Muzikaal staat Great White echter best ver van dit genre vandaan. Meer een aanrader voor de Blues/Rock liefhebbers en de liefhebbers van Led Zeppelin zullen dit zeker kunnen waarderen.

Heerlijk gitaarwerk van Kendall in Congo square zeg! Heb het album sinds tijden weer eens opstaan. Prima album! Het album grooved ontzettend. Denk dat drummer Desbrow daar een heel groot aandeel in heeft. De beste man drumt heerlijk relaxed maar toch dwingend. Mooie sound ook. De band laat de metal invloeden volledig los op dit album en gaat vol voor de blues(hard)rock. En dat doen ze zeer smaakvol wat mij betreft.

Hooked, het vijfde album van Great White.

Dit is één van mijn favoriete albums van Great White. De bluesy hardrock/ rock ‘n’ roll spat eraf. Jack Russell zingt ijzersterk en instrumentaal klinkt alles erg goed.

Dit album bevat ‘Desert Moon’, mijn favoriete nummer van deze band. De meeste nummers zijn in deze stijl: ‘Call It Rock N Roll’ is een sterke opener, bij ‘Lovin Kind’ wordt wat gas teruggegeven, dit blijkt nog een mooie ballad te zijn. ‘Afterglow’, het laatste nummer blijkt een cover te zijn van The Small Faces, wordt ook goed gebracht.

Er zitten invloeden van Led Zeppelin en de bluesy kant van Rolling Stones in deze plaat maar ook zitten er een paar glammetal invloeden in. Beetje vergelijkbaar met ‘Heartbreak Station’ van Cinderella.

Zo'n heerlijke plaat! Hun eerdere werk was soms echt best wel glammy, maar altijd zat er klasse muziek tussen, zelfde geldt voor Dokken. Hier op deze plaat kan ik geen glam meer ontdekken gewoon zalige Rock 'n Roll/Hard Rock! Net als op de geweldige opvolger trouwens. Ik denk dat de Stones met sommige nummers ook wel overweg gekund hadden.
Opener is lekker maar het opvolgende "The Original Queen of Sheba" is waar je echt spontaan van gaat swingen. "Can't Shake It" net als in "Heartbreaker" gaat Russel in zijn beste Plant immitatie, "Lovin' Kind" is dan weer een heerlijk rustpunt.
Één hun lekkerste platen zonder meer, met het verrukkelijke en ronkende "Desert Moon" als afsluiter!

Great White albums kom ik eerder zelden tegen "in the wild". Tot mijn verbazing zag ik deze recent liggen in een MediaMarkt in hun "metal" sectie. Het bleek een heruitgave te zijn (met niet gecensureerde cover) nl. de 30ste verjaardag editie als dubbel CD (met als tweede schijfje "Live in NY").
Aangezien mijn cassette van indertijd eigenlijk niet meer afspeelbaar is zoals het hoort, heb ik deze dubbelaar opgepikt. De eerste schijf is het originele album "remastered". Hoe de remaster zich verhoudt tot de oorspronkelijke CD kan ik niet zeggen daar ik indertijd enkel de cassette heb gekocht.
Ik was wel verrast hoe goed ik dit album eigenlijk vond na al die tijd. Niet dat ik dit nu het beste Great White album vind (voor mij nog altijd Psycho City) maar deze is wel heel consistent.

En hoe zijn de live opnames? Zijn ze van die (Hooked) tour? En hoe is de kwaliteit?

Deze band ook maar (weer) van stemmen voorzien. Ten onrechte tussen de hairmetal gekwakt, of glamrock of popmetal, al naar gelang wie je spreekt of waar je het leest.

Ik zet de band naast Led Zeppelin en Whitesnake, gewoon bluesy hardrock dus. En voor wie niet te overtuigen is, moet zeker Psycho Motel opzette.

Hooked vind ik toevallig één van de mindere platen in een reeks erg sterke platen. De wereld werd overspoeld door Guns n Roses (rauw en vuig) enerzijds en Poison (glad en glad) anderzijds, maar bands als Great White (en later ook bijv. Thunder) werden wat mij betreft niet echt serieus genomen, terwijl het wel echt topmuzikanten waren en wel echtcserieus bezig waren.

Nu helpt een hoes als deze niet echt mee voor de geloofwaardigheid van de band. Congo Square is hier mijn favoriet.

Helemaal mee eens! Al ontwikkelde zich dat stiekem per album. Want de eerste lp' s zaten gewoon in de sleaze/glam hoek naar mijn mening. Hetzelfde gold voor Cinderella. Welkom terug trouwens!

Het bijgevoegde CD boekje vermeldt 31 mei 1991 als datum van het live concert dus dat zal wel van tijdens de "hooked" tour geweest zijn (alhoewel er van de 11 live songs maar twee nummers afkomstig zijn van de hooked album nl. desert moon en cold hearted lovin').
Zelf ben ik niet zo een fan van live registraties op een uitzondering na dan. Voor Great White zou dat dan Great Zeppelin zijn, het live album met Zeppelin covers van eind jaren '90. Niettemin is de kwaliteit van de live bonus CD bij deze hooked reissue best te pruimen. Met name Jack Russell is goed op dreef en zijn zang klinkt redelijk zuiver.