t - Psychoanorexia (2013)

Wow dit is mooi! Prachtige plaat om moeilijk in een hokje te plaatsen. De naam van het label zou wat dat bertreft iets kunnen zeggen, maar "Psychoanorexia" is nog veel meer als prog-rock, het is ook goede pop, moderne rock, en ik hou van de hi-tech aanpak van het geheel. Luister met de Sennheiser en geniet van deze muzikale reis!

Ik ben behoorlijk uitgekeken op de standaard prog rock, zelfs al is het technisch indrukwekkend a la Big Big Train. Deze plaat weet me toch verrassen, lekkere mellow sfeer. De hardere stukken vind ik dan wat minder, maar de industrial sound valt wel te prijzen. Met name vanwege the Aftermath of Silence een flinke pluim.

De pixels staan inderdaad ook echt zo op de hoes, die ik sowieso niet snap
Maar wat een supermuziek is dit!

Kan ik het album ergens beluisteren? Kryptonite Monologues is bijvoorbeeld niet te vinden op Youtube.

Prima album van deze Duitse multi-instrumentalist. Zeer complexe muziek met vele tempowisselingen die meerdere beluisteringen vergt. Enkel 'Kryptonite Monologues' (heb het uiteindelijk kunnen downloaden) vind ik geen sterk nummer.

Ook de teksten zijn erg moeilijk te doorgronden, maar na wat research ben ik er bv achter gekomen dat doorheen het album een politieke boodschap zit, namelijk dat er niet kritisch genoeg gekeken wordt naar vrijheid, openheid en gelijkheid. Zo moet kinderen meer discipline worden aangeleerd, en moet Duitsland zijn waarden terug herwinnen. Hij heeft ook kritiek op de linkse elite. Het is dus, hoewel hij het zelf niet toegeeft, een rechtse denker die dit in dit album uit in zijn teksten. Ondanks dat ik het niet met zijn teksten eens ben, en hoewel ik er een heftige discussie mee heb gehad op Facebook (niet over politiek, maar over wat anders), toch een uitstekend album.

Fantastische plaat die geweldig in elkaar zit. Mooie zang, veel kippenvelstukken en een gekke naam voor een band/project met dit soort muziek.

Het is in ieder geval een moeilijk te vinden naam, op bij voorbeeld internet. Het is een fantastisch album! Ook "Kryptonite Monologues" vind ik wel goed, vooral verderop in het stuk met voor mij nogal zweverige stukjes die zeer sfeervol en melancholisch klinken. En DE boodschap van het album is er volgens mij niet, Thielen zegt zelf geen wereldverbeteraar te willen zijn, ik denk dat het voornamelijk observerend bedoeld is allemaal. De teksten kunnen ook op zeer veel maniener bekeken worden, ze geven vooral heel veel sferen weer!

Ik doe er nog een halfje bij. Dit is pas écht vernieuwende progrock, al valt de muziek moeilijk in één genre te omschrijven. Jammer van het zwakkere 'Kryptonite Monologues', anders was dit misschien wel een plaats in men top 10 waard.

Puur uit interesse: kun je omschrijven waarom je "Kryptonite Monologues" minder vind of het je tegenstaat? Ik vind alleen het bombastische stukje na 8:30 een klein minpuntje, waar de zang aan elkaar geplakt lijkt. Verder: subliem stuk muziek.

Geen idee, niets specifiek. Het raakt me gewoon niet. Heb er al een tiental keer of meer naar geluisterd, en ik vind het nog steeds niks.

Ondertussen staat dit album op #1 in de lijst van Progarchives voor beste album uit 2013, en maar liefst op nummer 44 (!) van beste albums allertijden.

En terecht lijkt me zo. Het is gewoon heel erg goed. Ik durf zelfs te denken dat het misschien ook best geschikt is voor mensen die niet per se van prog-rock houden, het heeft best veel raakvlakken met eigentijdse rockmuziek, alleen heeft deze plaat tig sfeerwendingen verpakt in vier lange stukken, dat is een verschil...

Gisteren weer eens geluisterd en zoals terecht opgemerkt hier een geweldige plaat. Meteen ook een halfje verhoogd. Wel echt muziek die door alle complexiteit en stemwisselingen pas goed tot zijn recht komt als de rest van de familie ligt te slapen en je echt goed kan luisteren. Mooie zang, maar vooral door de verrassing in de composities voor mij één van de meest vernieuwende albums van de afgelopen jaren. Ook duidelijk beter dan zijn voorganger die me toch minder weet te grijpen. Hoewel die ook verre van slecht is, is dit echt buitengewoon.

Ik bedoel natuurlijk stijlwisselingen in plaats van stemwisselingen.

Dit album geeft mij wat een goede vreemde film als Stalker mij geeft. Aparte sferen, beklemmend en in niet heel prettige omgevingen vertoeven waar het tegelijk toch heel erg fijn is....