Vamper - Step Back E.P. (2012)

Twee mainstream hardstyletracks. Blind bevalt me net iets beter, vanwege een leuk pianodeuntje, aangevuld met een wat vollere hoofdmelodie. Het is niets memorabels verder, maar ik kan hier normaal gesproken toch best 4* aan kwijt. Dat geef ik echter niet, want de kicks zijn bij vlagen gewoon lelijk. Bij de meest gepitchte kicks klinkt het meer als een stuiterbal (Poing). Een verschijnsel wat in dit genre momenteel erg veel voorkomt; helaas.

Probleem met Hardstyle is dat het een grote eenheidsworst is geworden. Slechts een handvol producers zijn zo dapper om zich niet angstig aan de 'gouden standaard' vast te houden, zoals alle grote labels doen. Geld heeft de overhand genomen en dat gaat zwaar ten koste van de kwaliteit. Toegankelijk? Jazeker, maar teveel van hetzelfde helaas.

Dat is een feit, maar of het voor de hardstylescene écht een probleem is weet ik nog niet. Het groeit steeds groter, wereldwijd. Het aantal liefhebbers neemt rap toe, mede door de toegankelijkheid natuurlijk, maar ik krijg steeds meer het idee dat dit niet een zeepbel is die zo hard gaat knappen als hardcore eind jaren '90 en jumpstyle een paar jaar terug. Mensen (liefhebbers) die de ingezette richting verafschuwen zijn er natuurlijk ook genoeg (met name op het internet), maar er is naast de softe stroming ook nog wel een aantal rauwere producers. Verder is er nog het Subground-label van Activator dat leuk experimenteert en bij Theracords hebben de producers ook aardig wat vrijheid.

Om even terug te komen op mijn grootste kritiekpunt: dat ging met name om die pitchkicks. Af en toe werkt het best leuk, maar ik vind het vervelend als het een track beheersen gaat. En helemaal als er van die hol-klinkende rioolbuiskicks uit komen: Poing.

Even off topic, ik hou niet zo van de mainstream hardstyle , te vrolijk ... geef mij maar de rauwere hardstyle , dat is nog wel eens goed te pruimen ....

Vrolijk is niet eens altijd hetgeen waar ik me aan irriteer bij Hardstyle, maar vooral de overvloed aan meezingbreaks en pitchkicks, waar Demoniac het ook over had, hebben het nogal verpest.. Geck-O bijvoorbeeld heeft ook wel aardig wat euforische blije muziek gemaakt die ik wel leuk vind. Dat is toch weer anders dan wat het gros doet. En de iets oudere Hardstyle (tot 2007/2008) is ook wel tof. Toen boden grotere producers ook nog meer variatie en nog veel minder lange breaks die de drive vernielen. Al is er kennelijk wel een zeer grote groep die daar anders over denkt. Met Hardcore trouwens ook het geval op het moment, alleen zijn daar nog genoeg artiesten die zich niet laten meesleuren door het grote publiek.

Ben blij dat er ook nog wat labels zijn die wat meer durven inderdaad. Spoontech is hier ook een van, maar Theracords steekt er toch met kop en schouders bovenuit wat mij betreft. Precies zoals het hoort: afwisselend.

Hardstyle waait over naar Amerika , daar wonen zoveel lui natuurlijk dat zodra het daar een hype wordt er idd makkelijker geld verdiend gaat worden en iedereen ineens Hardstyle kan maken ..

Pitchkicks , degene die dat bedacht heeft ..

Nu Headhunterz naar Ultra Music is overgestapt wordt dat proces alleen maar versneld. Ook hier steeds meer Hardstyle op de radio, al kan het me niet eens zoveel schelen. Ik luister toch geen radio.
Wat ik nog wel jammer vind is dat het sublabel Therabyte (van Theracords) is opgeheven. Daar werd nog wel eens lekkere Hardtrance/Early Hardstyle op uitgebracht. Bij Theracords heb ik eigenlijk ook al een poosje geen bijzondere release gezien...