Hjaltalín - Enter 4 (2012)
mijn stem
9 stemmen
0
geplaatst: 19 december 2012, 16:34 uur
Het IJslandse Hjaltalín neemt wel een aparte plaats in binnen de popmuziek.
De twee vorige albums zijn absoluut aan te bevelen maar ergens zijn het ook weer niet van die klappers die ik vaak en graag opzet.
Toen ik single Lucifer / He Felt Like a Woman hoorde vond ik de combinatie tussen het electronische en typische ijzige postrockachtige van Hjaltalín goed samengaan met de lichte soul/r&b invloeden. Dat de band nieuwe grenzen opzoekt moge duidelijk zijn.
Voorheen flitsten namen als Belle and Sebastian, Jens Lekman, Arcade Fire, Emanuel and the Fear en Patrick Watson door me heen en nu gaat dat totaal niet op.
Enter 4 klinkt atmosferischer en het experiment lijkt groter maar juist door het gebruik van strijkers weet het warmte te behouden en de lichte r&b saus zo heel af en toe maakt het toch allemaal licht verteerbaar. De soulvolle vocalen van Sigríður Thorlacius klinken als een klok en dat is prettig omdat zanger Högni Egilsson niet als mijn favoriete zanger te boek staat.
One the Peninsula is een schitterend hoogtepunt door de zang plus strijkers en Letter To (...) borduurt daar fijn op voort. Het krijgt een warm badje door de beat die er in verwerkt zit en dan stoort zelfs de zang van Högni Egilsson daar niet eens, sterker, het blijkt zelfs goed aan te slaan.
De tweede helft van dit album is sowieso ijzersterk. Misschien omdat je de flow dan te pakken hebt.
Hoe dan ook is dit album zo op de valreep van 2012 absoluut een aanrader alleen zal het de eindlijsten niet meer gaan bestormen als het dat überhaupt zou gaan doen.
De hype rondom de lo-fi electro/r&b van b.v. een How to Dress Well begint mij onderhand wat te vervelen maar Hjaltalín lijkt er een geheel eigen draai aan te geven en ik moet zeggen dat het goed binnenkomt bij mij.
Liefhebbers van de laatste Efterklang moeten dit album zeker ook eens gaan beluisteren: past in het straatje.
Misschien toch nog eens goed over mijn eindlijst na gaan denken
De twee vorige albums zijn absoluut aan te bevelen maar ergens zijn het ook weer niet van die klappers die ik vaak en graag opzet.
Toen ik single Lucifer / He Felt Like a Woman hoorde vond ik de combinatie tussen het electronische en typische ijzige postrockachtige van Hjaltalín goed samengaan met de lichte soul/r&b invloeden. Dat de band nieuwe grenzen opzoekt moge duidelijk zijn.
Voorheen flitsten namen als Belle and Sebastian, Jens Lekman, Arcade Fire, Emanuel and the Fear en Patrick Watson door me heen en nu gaat dat totaal niet op.
Enter 4 klinkt atmosferischer en het experiment lijkt groter maar juist door het gebruik van strijkers weet het warmte te behouden en de lichte r&b saus zo heel af en toe maakt het toch allemaal licht verteerbaar. De soulvolle vocalen van Sigríður Thorlacius klinken als een klok en dat is prettig omdat zanger Högni Egilsson niet als mijn favoriete zanger te boek staat.
One the Peninsula is een schitterend hoogtepunt door de zang plus strijkers en Letter To (...) borduurt daar fijn op voort. Het krijgt een warm badje door de beat die er in verwerkt zit en dan stoort zelfs de zang van Högni Egilsson daar niet eens, sterker, het blijkt zelfs goed aan te slaan.
De tweede helft van dit album is sowieso ijzersterk. Misschien omdat je de flow dan te pakken hebt.
Hoe dan ook is dit album zo op de valreep van 2012 absoluut een aanrader alleen zal het de eindlijsten niet meer gaan bestormen als het dat überhaupt zou gaan doen.
De hype rondom de lo-fi electro/r&b van b.v. een How to Dress Well begint mij onderhand wat te vervelen maar Hjaltalín lijkt er een geheel eigen draai aan te geven en ik moet zeggen dat het goed binnenkomt bij mij.
Liefhebbers van de laatste Efterklang moeten dit album zeker ook eens gaan beluisteren: past in het straatje.
Misschien toch nog eens goed over mijn eindlijst na gaan denken
0
geplaatst: 19 december 2012, 19:18 uur
Mooie informatieve review, Aero. Vond de twee vorige albums meer dan uitstekend. Draai ze met enige regelmaat. Deze zal denk ik ook weer de moeite waard zijn. De laatste Efterklang viel hier ook goed (vooralsnog mijn nr.1 voor de eindlijst van dit jaar).
0
geplaatst: 20 december 2012, 01:35 uur
Geluisterd! Vooral het woord 'ijzige' dat aERo gebruikt vind ik mooi verwoord. Ondanks dat het vrijwel niet op Sigur Rós lijkt hoor je op momenten gewoon dat het uit Ijsland/ Scandinavie moet komen. Vandaar waarschijnlijk ook de link met Efterklang. Want het is dat aERo Efterklang noemde, want dat zou niet direct bij mij zijn opgekomen. Al snap ik ook die associatie wel. De mannelijke zangstem heeft op momenten wel iets van weg van Efterklang (nummer 'Myself') en zo ook de blazers/ synthesizer die er zo nu en dan doorheen komen.
Nummers als 'Lucifer / He Felt Like a Woman' en 'Forever Someone Else' vind ik dan veel meer klinken naar bands als Portishead, Massive Attack, Morsheeba en Hooverphonic. Bij deze nummers beluister ik in plaats van het ijzige geluid juist eerder genres als ambient, groove, fushion en zelfs trip hop in de nummers 'Letter To [...]' en 'We'. Ook 'Gotye' zou je nog best kunnen noemen als associatie.
En dan word je met het laatste nummer nog even getrakteerd op een ingetogen - op piano begeleid - en soulvol gezongen 'Ethereal'. Wat weer voor een totaal andere beleving zorgt.
Erg mooi! Ook al zal dit voor mij waarschijnlijk geen dagelijkse en zelfs geen maandelijks kost zijn! Dat geeft niet en kan ook niet. Tijdgebrek, vanwege teveel moois! Als je maar weet waar je het moet vinden als je er aan toe bent.
Nummers als 'Lucifer / He Felt Like a Woman' en 'Forever Someone Else' vind ik dan veel meer klinken naar bands als Portishead, Massive Attack, Morsheeba en Hooverphonic. Bij deze nummers beluister ik in plaats van het ijzige geluid juist eerder genres als ambient, groove, fushion en zelfs trip hop in de nummers 'Letter To [...]' en 'We'. Ook 'Gotye' zou je nog best kunnen noemen als associatie.
En dan word je met het laatste nummer nog even getrakteerd op een ingetogen - op piano begeleid - en soulvol gezongen 'Ethereal'. Wat weer voor een totaal andere beleving zorgt.
Erg mooi! Ook al zal dit voor mij waarschijnlijk geen dagelijkse en zelfs geen maandelijks kost zijn! Dat geeft niet en kan ook niet. Tijdgebrek, vanwege teveel moois! Als je maar weet waar je het moet vinden als je er aan toe bent.
0
geplaatst: 20 december 2012, 13:24 uur
Massive Attack komt soms ook bij me naar boven ook al zijn ze moeilijk vergelijkbaar
0
geplaatst: 21 december 2012, 09:48 uur
keijzm73 schreef:
Erg mooi! Ook al zal dit voor mij waarschijnlijk geen dagelijkse en zelfs geen maandelijks kost zijn! Dat geeft niet en kan ook niet. Tijdgebrek, vanwege teveel moois! Als je maar weet waar je het moet vinden als je er aan toe bent.
Erg mooi! Ook al zal dit voor mij waarschijnlijk geen dagelijkse en zelfs geen maandelijks kost zijn! Dat geeft niet en kan ook niet. Tijdgebrek, vanwege teveel moois! Als je maar weet waar je het moet vinden als je er aan toe bent.
Eigenlijk best een onzinnige laatste alinea van mijn vorige post!
Wat een erg fijn album
Lucifer / He Felt Like a Woman
0
geplaatst: 14 januari 2013, 18:16 uur
Als jullie nog op zoek zijn naar een cd-review van deze plaat: If Music Could Talk: Cd-review: Hjaltalín - Enter 4 - imctblog.blogspot.be
0
geplaatst: 9 februari 2013, 14:00 uur
Wat mij betreft even warm als ijzig. Het zijn die verstrarde drumpatronen die de weg bereiden naar muzikale harmonie, compleet met een intrigerend zangduo. Man en vrouw zingen grotendeels een beetje langs elkaar heen, maar dat typeert tegelijkertijd de muzikale omlijsting. De poëzie zit net in het uitspelen van twee uitersten; man en vrouw, verstild en sappig, romantisch en koelbloedig. IJzig en warm.
* denotes required fields.
* denotes required fields.