Ian Boddy - After the Rain (2012)

Het live in Berlijn opgenomen After the Rain is qua opbouw en structuur misschien wel het moeilijkste album die Ian Boddy tot op heden heeft gemaakt, simpelweg omdat er geen opbouw en structuur te vinden is. Dit komt doordat de muziek uit 100% geïmproviseerd materiaal bestaat, verdeeld in twee sets t.w. "The Final Transmission" en "After the Rain".
Het is een combinatie van space en dark ambient, drones en andere geluid-erupties die in elkaar verweven zijn en tegelijkertijd in elkaar voortvloeien.
In ieder geval zorgt het voor een zeer persoonlijke luisterervaring, die bij elke luisterbeleving weer anders is, ondanks dat de muziek erg minimalistisch van toon is. Het is dan ook puur de atmosfeer die het 'm hier doet. Kun je geen atmosfeer of beleving hierin vinden, dan is dit absoluut niet de moeite van het beluisteren waard. Sta je er voor open, dan zullen de deuren naar een zeer raadselachtige wereld van klanken voor je geopend worden en zou je er wel eens door meegezogen kunnen worden, al ware het een muzikale LSD-trip.

Het is ook nauwelijks onder woorden te brengen waar de muziek heen gaat.
Normaal gesproken sta ik graag stil bij wat er muzikaal allemaal gebeurt, maar bij een album als After the Rain is dit eigenlijk niet mogelijk. Er gebeurt namelijk niet heel veel, maar tegelijkertijd toch ook weer wel.

Al met al kan ik concluderen dat After the Rain een redelijk gewaagd en voor een bepaald publiek ook interessant album is. Echter moet ik er tegelijkertijd bij vermelden dat het ook één van de weinige albums is van Ian Boddy waar ik minder mee kan. Dit komt doordat ik er persoonlijk niet door gegrepen word. Iets wat i.m.o. belangrijk is bij goede ambient-muziek. Het moet je in de juiste 'mood' brengen.
After the Rain voelt, wellicht m.u.v. de laatste 10 minuten van het titelnummer waarin op een gegeven moment zelfs een sequencer opduikt, heel moeilijk, rauw en afstandelijk aan, ondanks dat ik ook wel weer hoor hoe gedreven en beheerst Ian Boddy het klankspectrum beheerst. Alleen klikt het niet tussen mij en After the Rain. Het grijpt me simpelweg niet.
Mijn eindcijfer is dan ook puur gebaseerd op de beleving die ik bij dit album heb en niet zozeer op de kwaliteit, want die is goed. Alleen valt hier gewoon het kwartje niet bij mij, waardoor deze After the Rain toch één van de mindere albums is die ik ken van Ian Boddy.

Conclusie: gedurfd, echter niet geslaagd.