Anthrax - I'm the Man (1987)

Leuk

Mijn eerste cd ooit! Waarschijnlijk toen gekocht omdat het de de enige was die ik kon betalen (omdat het een ep) is. Leuke flirt met hiphop en ook de Sabbath cover mag er wezen. Wel een beetje meligheid is troef, destijds was het best vernieuwend....

en iedere rocker droeg ineens zon debiel surfbroekie, halflange pijpen tot op de knie,en een jaar later was dat heel normaal en anno 2006 lopen er nog steeds brave burgers en huisvaders in rond

maar het was wel een lekkere plaat, melig, maar leuk

Ik vind dat I'm The Man-gedoe anno nu een beetje te slap en belangeloos maar de Sabbath-cover is heel goed en de live-nummers waren mijn kennismaking met Among The Living en ik vond ze natuurlijk heel imposant .

3.

I'm the man was voor die periode erg grappig en toch ook gewaagd.
De Sabbath-cover is echt super. Voor de rest iets teveel I'm te man (3x) .
3*

Over deze single kan ik het volgende zeggen:
1. I'm the Man [Censored Radio Version]: één keer grappig
2. I'm the Man [Def Uncensored Version]: één keer grappig
3. Sabbath Bloody Sabbath: mooie cover van de Black Sabbath klassieker
4. weeral dat onding
5. Caught in a Mosh [Live]: lekker beuken
6. I Am the Law [Live]: lekker beuken
conclusie: 1 leuke cover, 2 lekkere livenummers en 3 overbodige nummers die destijds een groot deel van de geloofwaardigheid van Anthrax een knauw hebben gegeven.

het probleem is niet zo zeer dat ze een rap nummer brengen, maar dat het een stom rapnummer is.

ik bedoel, de combi rap en metal KAN tof zijn maar hier doen ze zo dom, echt een beetje genant

Daar waar ik "Bring The Noise" nog enigszins kan waarderen als crossover, vind ik heel dat "I'm the Man"-gedoe belachelijk: stom nummer, stomme teksten, gewoon een onding. Ook had dit ding als gevolg dat het rockers-uniform veranderde: van leer en jeans naar trainings en bermuda's. Ik heb er persoonlijk nooit last van gehad: hou niet van dat muziek-uniform-gedoe en mijn benen zijn te wit voor bermuda's .

Tja... ik moet ook niks hebben van die ''humor'' en rap, maar de Black Sabbath cover is wel erg goed

Azijpissers hier, I'm The Man is gewoon erg leuk. En de andere nummers ook. Oh, en na Sabbath Bloody Sabbath komt ook nog het korte nummer "Taint", wat ook op de Indians-maxi stond. Is hier alleen geen aparte track.

denk dat velen niet willen begrijpen dat i'm the man gewoon een gimmick was, tussendoortje, totaal niet serieus te nemen en ook niet als zodanig bedoelt


er volgden nog een aantal prima platen van weleer waarin Anthrax bewees uit wat voor degelijk hout men gesneden was

Vandaag de dag is I'm the man nog steeds een grappig nr. De live versie werkt ook behoorlijk op de lachspieren. Voor wie er nog niet genoeg van kan krijgen is er de Got the time maxi single. I'm the man staat hier met een in Japan opgenomen live versie op en duurt haast 6 minuten. Nog beter is het Charlie Benante project Who puts this together? dat ëén en al geouwehoer is. Op I'm the man staat ook nog het kostelijke Taint. Taint behoort tot de top van de korte fun liedjes. De rest van de plaat is mooi meegenomen. Met John Bush maakten ze later nog het meesterlijke Cupajoe. 3,5ster.

Heel terecht dat het nummer nooit op een regulier album gebracht is. Zo op een eepeetje is het best geinig. Het hoorde ook bij wat Anthrax uitstraalde in de Belladonnadagen. Ook live een geinige gimmick. Zie de geweldige Oidivnikufesin video waarin het in A.I.R. gebouwd zit

weet nog goed dat iedereen die halflange bermudabroeken zo ontzettend grappig en ook lullig vond staan, ut zagter nie uit

een jaar later liep de hele wereld ermee, een heuglijk door de heren onbewust per ongeluk aangewakkerd feit dat nogal eens wordt vergeten

De live-versie is veruit de beste. Als deze EP al nog eens in de speler gaat is het wel om de live-versie en de andere live-nummers.

Is dit trouwens nog gemakkelijk te krijgen?

Even een snelle steekproef bij 2 postorderbedrijven gedaan en die hebben hem allebei.

I'm The Man heb ik altijd een geslaagde grap gevonden. Tekstueel is het natuurlijk gewoon lachen geblazen, maar je moet je wel in de Anthrax humor kunnen inleven. Sabbath Bloody Sabbath klinkt gewoon goed, maar de twee afsluiters vind ik wat overbodig.

Leuke schijf met een paar grappige flauwheden (i'm the man) en ook heftige hoogtepunten in vorm van Sabbath Bloody Sabbath...(niet onverdienstelijk deze Sabbath-cover!), en verdere hoogtepunten: I'm the Law en het beukende Caught in a Mosh! En wat een sfeer live, een feest! Het geluid is ook aardig en knalt er ook vrolijk op los. Oh ja, tot slot: Benante en Scott Ian knallen altijd. Hard en strak! Geen misselijke muzikanten.

Exact.