Dirk Hamilton - Meet Me at the Crux (1978)

Bijzondere dag vandaag voor Dirk Hamilton. Eindelijk een berichtje en een stem. Dit album is geen hoogvlieger, maar slecht vind ik het ook niet. MOR rock en het spreekt je aan of niet.
Het album staat zelfs in de jaarlijst Oor van 1978. Bijna onderaan, maar ok. Voor mij aanleiding om toch eens te beluisteren en ik kom tot 3*.

een vergeten meesterwerkje van deze Amerikaanse singer/songwriter afkomstig uit Hobart, Indiana (USA). zoals Jorro hier schrijft "het spreekt je aan of niet" maar MOR rock is het zeker niet. kocht deze bij verschijnen in 1978 op LP en later op cd op het Italiaanse Akarma label, keurig verzorgde uitgave met boekwerkje, teksten en 3 bonus tracks die geheel in het verlengde liggen van het oorspronkelijke album en een zeer prettige aanvulling vormen. zoals het in de liner notes staat "One of the overlooked gems (juweeltjes) of the 1970's" (Rolling Stone) of "Brilliant songwriting and goosebump inducing singing Hamilton's writing can't be compared to anyone else , maybe a shot of Hiatt, a double shot of Van Morrison, and a Kiss from the angels will suffice as a description". dit geeft wellicht een richting aan. de hartverscheurend mooie ballad "Billboard On The Moon" had niet misstaan op een John Hiatt album. naast zijn band spelen hier o.a. mee Jai Winding op keyboards en Bill Payne van Little Feat speelt organ op Mouth Full Of Suck. de gitaarpartijen van zijn vaste lead gitarist Don Evans mogen er zijn. dit is meer dan zijn vorige, wat intiemere Alias I album, echt een band album. het album opent heel sterk met het stuwende met blazers voorziene "Mouth Full Of Suck". zo staan er meerdere heerlijke up tempo nummers op die swingen en rocken alswel mooie ballads, zoals het eerder genoemde BOTM en Every Inch A Moon. een zeer coherent album zonder zwakke plekken van een geweldige songwriter gezegend met een soulvolle, krachtige stem.