Mahavishnu Orchestra - Apocalypse (1974)

Waanzinnige fusionplaat, met orkest.
Solo's zijn waanzinnig. Ik weet niet wie er zingt op Smile from Beyond, maar ik vind het schitterend.

Wacht ik weet het al: Het is Gayle Morgan. Die doet het ook met Return to Forever en is ook het maatje van Chick Corea.

Mooie stem heeft zij toch....

Een stapje terug van Mahavishnu Orchestra ondanks de ambitieuze toevoeging van een symfonieorkest. Soms kabbelt de plaat net wat te lang door (soms ook dankzij het orkest). De vurige passie en energie uit voorgaande albums lijkt vaak te ontbreken. 'Hymn to Him' maakt gelukkig veel goed.

Misschien leuk om te vermelden dat Jean-Luc Ponty hierop meespeelt.

Geproduceerd door George Martin, al is dit wat mij betreft een ietwat matige prestatie van Martin.

Is leuk ja, maar JLP maakte dan ook deel uit van de 2e bezetting van MO.
In die samenstelling zijn er volgens mij 3 albums gemaakt.

Apocalypse
Visions Of The Emerald Beyond
Inner Worlds

In mijn herinnering is dit één van de minste albums van MO.

Stijn schreef:...precies de reden waarom ik de plaat in '74 niet kocht.

..ook weer mee eens. 't Beste stuk van de plaat.

...Ponty was goed in die dagen; zag met hem met eigen band iets meer dan een jaar later in het voorprogramma van Captain Beefheart in het Concertgebouw en dat was zeer geslaagd. Speelde vooal dit: Upon the Wings of Music album.

Ik werd door Stijn voor het eerst op het bestaan er van gewezen, door een reactie van zijn kant bij een ander Mahavishnu Orchestra album: een box met de eerste vijf M/O albums uit de Columbia serie Original Album Classics.

Hoewel ik van die eerste vijf albums er vier thuis had staan, twijfelde ik die box wellicht eens aan te schaffen. Sommige platen waren al aardig versleten, en een ( het live album) heeft op vinyl nooit lekker geklonken.

Echter een tijdje geleden gebeurde er een kleine ramp: het vinyl exemplaar van the Inner Mounting Flame stak een klein stukje uit de platen kast. De schoonmaakster, in haar ijver, zoog ook de platenkast mee, maar stootte daarbij tegen de zwarte schijf.
Gevolg; een forse hap brak af; plaat naar de kloten.

Dat was het moment dat ik me die box van 5 herinnerde, en zie daar, op Marktplaats werd deze week die box, nog gesealed, aangeboden voor weinig.
Vanavond het pakketje binnen gekregen.

Als eerste dit album uit het kartonnen doosje geplukt.
En wat schetst mijn verbazing, na al die jaren lijkt het wel of de schoonheid van deze ultieme fusion tussen rock / jazz en klassiek , me nu, 38 jaar na dato, pas echt 'pakt'.

Hymn to Him draaide ik regelmatig via streaming, maar ook de andere stukken komen nu pas in volle glorie bij mij binnen.
Alleen Smile of the Beyond doet me niet veel.

Was ik er in 1974 nog niet klaar voor?
Zal de komende dagen het album nog regelmatig draaien, maar dit moet toch wel een van de meest geslaagde samenwerkingen tussen (jazz)rock en symfonie orkest zijn.
Ja er valt zeker het een en ander te zeggen over de productie; die had krachtiger en breder gekund.
Zo vallen de celli en contrabassen van het orkest bijna in het niets, maar er valt verder genoeg te genieten.
Maar ondanks dit soort kritisch punten, wordt er echt door de band en het orkest samengespeeld. Bij andere dergelijke samenwerkingen is dat vaak niet zo.
Een Elbow bijvoorbeeld daargelaten.

Voeg daarbij enige geweldige muzikale soli van Ponty en McLaughlin, en je kunt dan toch spreken van een prachtig stuk muziek.

Zo zie je maar; een mening kan veranderen, en heb ik mijn waardering voor Apocalypse dan ook maar meteen flink opgeschroefd.

Leuk Jan! Schoonmaakster kan op zoek naar nieuw werk?

Nee schoonmaakster is er nog; zou haar vrolijke gebabbel en bijna Rubensiaanse rondingen niet willen missen, wanneer ze voorovergebogen de stofzuiger hanteert.....

En verder is het een harde werkster met een goede instelling, en met ,
weliswaar door schade en schande wijs geworden,
nu respect voor de apparatuur en platen collectie. ( ze had al eerder in haar ijver de naald van de draaitafel gepoetst, maar daar bestaat een WA verzekering voor))

Met een stofdoek? Schuurspons? Wij hebben ook een schoonmaakster, maar die veegt hooguit de stof van de stofkap. (Neem ik aan).

Maarre. over deze plaat , die zit in de denkbeeldige nerveuze freakmuziek-hoek van mijn platenkast (denkbeeldig, omdat ik mijn platen daar niet op heb ingedeeld), samen met een groot deel van mijn Yes , Emerson Lake & Palmer en King Crimson-collectie.
Alledrie bands die daarnaast ook geweldige, emotionele, gevoelige muziek hebben gemaakt, niet freakerig, in elk geval niet op de nerveuze manier, maar op deze plaat komt alleen Hymn to Him een (klein) beetje in de buurt.

Dit vind ik een heel geslaagde fusie tussen orkest en jazzrock. Niet een combinatie die je vaak hoort. En laat John McLaughlin toevallig ook nog eens in topvorm zijn met zijn gitaarspel. Ik hoor af en toe stukken solo die me doen denken aan Love, Devotion and Surrender, waar hij met Carlos Santana speelt. Maar dit is echt erg mooi, afwisselend, melodieus...gewoon goed.

Fijn album dit. Ben normaal niet zo'n jazzrock/fusion fan, maar als Jean Luc Ponty meedoet mag ik er graag naar luisteren. Dit album alsnog ontdekt door mijn lijstjes-tik. In 1974 in de OOR jaarlijst 1974 (op een gedeeld 52e plaats).

Mijns inziens een ietwat ondergewaardeerd album. Het orkest maakt de muziek weliswaar bombastischer, maar deze zweverige jazz-fusion is nog steeds aangenaam. Het is wel minder explosief dan eerder werk. Dat hoeft echter niet een nadeel te zijn. Met name de twee lange nummers zijn heerlijke muzikale zoektochten.

Het album "Apocalypse" van Mahavishnu Orchestra, uitgebracht in 1974, markeert een keerpunt in de ontwikkeling van de band onder leiding van gitarist John McLaughlin. Dit was het eerste album van de tweede incarnatie van de band, met een vernieuwde bezetting en een ambitieuzere benadering van hun muziek. "Apocalypse" wordt beschouwd als een van de meest avontuurlijke en experimentele albums in het fusiongenre, waarbij jazz, rock, klassieke muziek en invloeden van wereldmuziek samenkomen. Hier is een review van dit baanbrekende album:

1. Muzikale Samenstelling en Innovatie: "Apocalypse" onderscheidt zich door zijn complexe composities, uitgebreide arrangementen en de integratie van een volledig symfonieorkest, het London Symphony Orchestra, gedirigeerd door Michael Tilson Thomas. Het album opent met Power of Love, dat meteen de toon zet voor een album vol dynamische contrasten en krachtige melodieën.

2. Bandbezetting en Samenspel: Naast McLaughlin op gitaar, bestond de band uit Jean-Luc Ponty op elektrische viool, Gayle Moran op keyboards en zang, Ralphe Armstrong op basgitaar en Narada Michael Walden op drums. Hun samenspel is uitzonderlijk, met een vermogen om zowel strakke passages als complexe improvisaties te combineren

3. Tracks en Hoogtepunten: Een van de meest opmerkelijke stukken op het album is Hymn to Him, een episch nummer dat de volledige reikwijdte van het orkest en de band benut om een meeslepend muzikaal verhaal te vertellen. Andere hoogtepunten zijn Vision is a Naked Sword en Smile of the Beyond, die beide de spirituele en muzikale zoektocht die centraal staat in veel van McLaughlin's werk illustreren.

4. Productie en Geluidskwaliteit: De productie van "Apocalypse" is ambitieus en weerspiegelt de visie van McLaughlin en co-producent George Martin (bekend van zijn werk met The Beatles). Het geluid is groots en ruimtelijk, met een heldere scheiding tussen de instrumenten en het orkest, wat bijdraagt aan de algehele impact van het album.

5. Invloed en Legacy: "Apocalypse" heeft een blijvende invloed gehad op de ontwikkeling van fusion en progressieve rock. Het album wordt geprezen om zijn baanbrekende benadering van het combineren van verschillende muzikale tradities en het uitbreiden van de grenzen van wat mogelijk werd geacht binnen het genre.

6. Conclusie: "Apocalypse" van Mahavishnu Orchestra is een fijne release die staat als een monument in de fusionmuziek. Het album combineert technische virtuositeit met diepe emotionele expressie en spirituele zoektocht, en blijft een belangrijke luisterervaring voor fans van innovatieve, grensverleggende muziek. Het is een getuigenis van de visionaire kracht van John McLaughlin en zijn medemuzikanten, en een album dat ook nu nog blijft inspireren en verbazen.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl