Steve Roach - Dreamtime Return (1988)

Waarom had ik deze plaat op 4.5* staan Dit klinkt soms toch te veel new age-achtig en een beetje gedateerd en komt helaas niet in de buurt van zijn meesterlijke 'Structures From Silence'. Wel wat mooie stukken. Vooruit, een krappe 4* dan.

Ik zie helaas erg weinig stemmen en activiteit bij dit album. En dat vind ik jammer, want Dreamtime Return behoort onderhand tot mijn favoriete ambientplaten. Het is natuurlijk wel iets waar je de tijd voor moet nemen, een dik twee uur durend dubbelalbum met nummers van gemiddeld negen minuten in lengte. Maar als je dat doet, openbaart zich op den duur een haast spirituele ervaring bij het luisteren naar deze muziek. En dat bedoel ik absoluut niet zweverig of new age-achtig! Zoals de naam al doet vermoeden heeft Steve Roach zich bij het maken van dit album laten inspireren door verhalen over de 'Droomtijd' van de Aborigonals uit Australië. De muziek zit daarom vol met tribale en haast sjamanistische elementen, die hoewel ze duidelijk aanwezig zijn, altijd subtiel met de muziek verwoven zijn waardoor het nooit kitscherig of overdreven wordt. Dus, maak een keer wat tijd vrij om dit album te beluisteren en laat je meevoeren, het verdient veel meer aandacht dan de 14 stemmen die er nu staan...