Jag Panzer - Thane to the Throne (2000)

Tradionele heavy/power metal plaat gebaseerd op Macbeth van Shakespeare. Dat klinkt pretentieus, maar valt eigenlijk best wel mee. De sfeer past goed bij de muziek en de nummers zijn best aanstekelijk

Zo traditioneel vind ik Jag Panzer helemaal niet. De band heeft het probleem (nou ja...) dat ze net wat te progressief zijn voor de meeste power/heavy metal fans en vica versa. Ze vallen overal een beetje tussen. De breaks, het gitaargepiel, de opbouw van de songs en de zang wijken net genoeg van de "standaard" af om net daarom weer interessant te zijn en de band een heel eigen smoel te geven. Het doet me af en toe wat denken aan bvb Helstar, die hun muziek ook altijd toch net wat anders laat klinken dan "de gemiddelde" heavy metal band.

Ik vind Thane To The Throne overigens wel hun beste album (met Mechanized Warfare een hele dichte tweede). Het concept is heel erg netjes uitgewerkt - het gitaarwerk is bijwijlen geweldig en qua geluid klinkt het allemaal uitstekend. Alleen de zang van Conklin is af en toe een minpuntje - soms klinkt hij geweldig, op andere momenten vind ik zijn melodieën en uithalen dan weer tenenkrommend.

Maar wat mij betreft dus zelfs een dikke 4. Alleen is het niet een band die iedereen zal weten te waarderen denk ik.

Het zou kunnen. Ik ben geen pur sang power metalliefhebber. Wel constateer ik dat Jag Panzer uit de Verenigde Staten komt en dat impliceert vaak geen blije majeur akkoordjes a la Sonata Arctica ofzo. En dat is absoluut een pré.

Thane To The Throne was lange tijd het enige album dat ik van deze band in mijn collectie had en nu ik het zo terug hoor, merk ik dat het geheel wat lijdt onder het 'Dark Saga'-syndroom. Niet alleen zijn de riffs wat minder efficiënt (zoals bij Iced Earth toen ook het geval was), ook de songs kabbelen wat voort en als concept werkt het toch beduidend minder goed dan ik altijd heb gedacht. Conklin zingt wederom fantastisch en er staan enkele prachtsongs op (Three Voices Of Fate, Fate's Triumph, Tragedy Of MacBeth), maar het gros prikkelt niet echt. Net zoals bij Dark Saga heb ik er geen bezwaar tegen om het album af en toe op te zetten en kan ik er als geheel best naar luisteren, maar het is verre van mijn favoriet te noemen.

Voorlopige tussenstand:
1. The Age Of Mastery
2. The Fourth Judgement
3. Ample Destruction
4. Thane To The Throne
5. Dissident Alliance

Helaas, dit is het dan ook weer niet. Na het erg leuke The Age Of Mastery hoopte ik dat Jag Panzer interessant zou blijven, maar Thane To The Throne is een heel doorsnee conceptalbum. Er gebeurt maar weinig spannends. De songs lijken heel veel op elkaar. De afwisseling is vrij minimaal en Conklin dreunt het verhaal van MacBeth op. De eerste helft is vrij saai en tegen het einde duiken er dan toch betere stukken op. Het is allemaal niet overtuigend en de band klinkt niet bepaald zo dat ze er zin in hadden.

Tussenstand:
1. The Age Of Mastery
2. The Fourth Judgement
3. Ample Destruction
4. Thane To The Throne
5. Dissident Alliance