Two - Voyeurs (1998)

Met deze band 'outte' Halford zich.

Niet meer door even een sekswinkel binnen te stappen en dat gedoe te dragen op het podium om zo per ongeluk een nieuwe trend te zetten in de metal.
Nee, gewoon op TV straight-on zeggen waar het op staat en dat ook in lyrics verwekken. Op de videoclip van een song van dit album zie je trouwens holebi's mekaar kussen en benaderen enzo

kun je allemaal hier lezen:
http://www.youtube.com/watch?v=sslC-YS8CL0

Was dit niet een samenwerking met Trent Reznor?

Ja, die was hier hoorbaar bij betrokken. Het bleek een erg ambitieus, maar onhaalbaar idee van Rob Halford om hier een succes van te maken. De trucendoos van Trent die hier opengaat valt eigenlijk nog best mee. Het is meer het gebrek aan vuur wat de CD opbreekt, het is allemaal zo gezapig. Rob is gewoon niet de juiste man voor dit werk. Een mislukte missie derhalve.

De industrial band Two was best wel mooi. Op Waldrock '98 hebben ze een zeer goed optreden neergezet. Het songmateriaal op de cd bevat alleen wat mindere tracks. Wat mij betreft beginnen ze met de twee beste nummers. I am a pig is energiek en heeft lekker scheurende riffs. Strutter kiss swingt aangenaam, heeft vervormde zang en is krachtig in het refrein. Pas vanaf Hole in de ground komen er een paar minderen. Het tegendraadse Wake up kan er dan weer ruim mee door. Gimp heeft een goeie riff, klinkt gemeen maar het refrein zwakt het af. Het ingetogen Bed of rust is ëën van de beteren. Voyeurs blijft een geslaagde aankoop.

Lang niet gehoord, ik meen mij te herrineren dat ik het destijds wel een lekkere plaar vond. Toch maar weer eens opduikelen, ik kan me herrineren dat ik de cd hiervan had, maar eens gaan zoeken.

Ik vind dit album muzikaal eigenlijk het meest interessante (NIET het beste - want dat blijft voor mij Resurrection) wat Halford in de 20 jaar na Painkiller heeft uitgebracht. Best een gewaagd uitstapje richting de Industrial en eentje die van mij ook best wel een vervolg mag krijgen. In ieder geval liever dit dan weer zo'n mislukt kerst album.

Lang leven Spotify. Iedereen kent dat wel zo'n plaat waarvan je zeker weet dat hem hadmaar je kunt hem nergens meer vinden. Ik zal hem wel uitgeleend hebben en nooit meer terug hebben gekregen.
Maar goed, ik kan me herinneren dat ik het wel een leuke plaat vond, en dat ik er in 1998 zelf helemaal weg van was. Nu doet het me eigenlijk helemaal niks meer, ik vind het niet goed niet slecht. Ik denk dat dit Live met een leuke show en een beetje actieve band wel goed zal zijn, maar nu doet het me echt helemaal niks meer.

Alweer 20 jaar geleden zette Two een geweldig optreden neer op Wâldrock. Halford en co. zaten in de file zodat de organisatie bands moest wisselen. Ik kon dat hele Two niet, maar het was met Rob Halford dus de moeite van het kijken waard. Geweldig optreden (zoals ik bijna acht jaar geleden al schreef) en de week daarna 'Voyeurs' aangeschaft. Dat album was misschien niet zo leuk als het optreden dat nog vers in het geheugen lag. Tracks 1 t/m 5 zijn m.i. de besten, samen met 'Wake Up'. Album verkocht matig en kreeg geen vervolg. Het twee jaar later verschenen 'Ressurection', onder de naam Halford, werd in de platenzaak bejubeld (volgens de eigenaar), maar door mij lauw ontvangen.

Ik heb Voyeurs nog geregeld in de speler liggen. Uiteraard had ik destijds het gevoel dat hiermee per se op een trend ingehaakt moest worden maar alles in ogenschouw nemend, voegt Voyeurs wel iets toe aan wat we al kenden van Reznor, Manson en Ministry. Op Voyeurs horen we de bekende industrial idioompjes maar de losgeslagen waanzin blijft redelijk achterwege. Het album ligt daarmee prettig in het gehoor en af en toe kunnen we zelfs genieten van fraaie harmonieën. (Stutter Kiss bijvoorbeeld).

Halford geeft het een geheel beetje een cynish tintje door op een voor hem ongebruikelijke manier ingehouden te zingen. Natuurlijk past de Priestjas hem beter, maar ik kan dit onmogelijk slecht noemen en het is ook niet Halford die de hoofdrol opeist.

Daar was ik ook! Waarschijnlijk vond ik dat optreden toen ook wel goed, want heb naderhand ook deze cd gekocht. Maar ik moet zeggen dat die me vervolgens tegenviel.

Er stond daar toen een reeks best bekende namen. Uit mijn hoofd Soulfly, Coal Chamber, Dream Theater, Iced Earth en volgens mij nog wel wat waar ik dan nu even niet op kan komen. Maar misschien zit ik er ook wel naast, zo de helft van mijn leven geleden

Jazper Obituary en Paradise Lost waren er toen waarschijnlijk ook. Album is wel anders dan dat optreden, ook ik miste aanvankelijk wat maar kan er in de regel goed van genieten met vijf van de beste nummers vooraan.

Ja, inderdaad. Dat denk ik ook.
Ik zal het album nog eens opleggen. Moet hier ergens liggen

Hiervan selecteerde ik jaren geleden alleen de eerste twee nummers. Eens herontdekken.

Ook van dit zijproject van Halford ben ik niet onder de indruk. De eerste 2 nummers zijn degelijk, maar als het niks met JP te maken had, zou ik het totaal negeren.

1,5 sterren

Klopt het dat dit project aanvankelijk "Pig" zou gaan heten, weet iemand dat te bevestigen?