Mal Waldron & Gary Peacock - First Encounter (1971)

Net even een vinyl ripje voor op de mp3 speler gemaakt. Ooit gekocht voor 5 dollar op ebay als LP. Nu eindelijk een platenspeler in huis. Genieten dit

Met: Mal Waldron (piano), Gary Peacock (bas), Hiroshi Murakami (drums)

Mals tweede reis naar Japan leverde wel iets heel, heel moois op: deze plaat met Gary Peacock! Deze 'First Encounter' zou helaas ook de laatste ontmoeting zijn (althans voor zover we weten). Heel jammer, want de chemie is duidelijk aanwezig en het is fascinerend om Peacock, vooral bekend van zijn werken met Keith Jarrett, met Mal Waldron te horen. Mal is zo'n andere pianist, maar het pakt evenzeer goed uit. Drummer Hiroshi Murakami mag ook niet onbenoemd blijven. Hij was in die jaren een soort vaste drummer voor Peacock en wat kon hij spelen! Een uitstekende aanvulling.

De opener ‘She Walks in Beauty’ is een van mijn favoriete Waldron-nummers. Het is een mooie en vloeiende melodie die wilder en harder wordt naarmate het nummer vordert tot een enorme climax in het midden. De fantastische interactie tussen Peacock en Waldron is fascinerend. De manier waarop Murakami volgt en duwt, volgt en leidt in één ook. Het tweede nummer ‘The Heart of the Matter’ is in hetzelfde straatje. Het is een enorm intens nummer waar alle drie de spelers met hun ballen spelen. Peacock is overal aanwezig, maar houdt toch een stevige structuur vast. Een man die zowel met Ayler als met Jarrett kon spelen, kan met iedereen spelen. Mal raakt de lagere registers met een mokerharde aanslag. Het is funk, rock, freejazz en bop in één.

Op de B-kant gaat de band zo verder. Het zit vol energie, interactie en emotie. Dit is echt de Mal die ik graag hoor. De enige reden dat dit voor mij een 4,5 ster is en geen 5 sterren album is de laatste compositie. Het is goed, maar heeft gewoon niet die sfeer die de rest van de plaat heeft. Het is een beetje een buitenbeentje op het album.

Zoals alle Victor-werken van Mal, is dit nooit op cd uitgebracht. Eigenlijk is het al best bijzonder dat het buiten Japan op vinyl is uitgebracht (in Frankrijk op Explosive en in de VS op Catalyst). De originele Victor is een mooie gatefold met wat sessiefotografie. Het is ook de zeldzamere en duurdere optie. Ik heb zelf de Catalyst-versie: dun vinyl, nog dunnere verpakking. Maar toch, het klinkt erg mooi. Het Britse bootleglabel ‘Alternative Fox’ heeft dit in 2020 opnieuw uitgebracht, maar dat is uiteraard slechts een vinylripje dat opnieuw geperst is.