Barney Wilen & Mal Waldron - French Story (1989)
Alternatieve titels: French Movie Story | Movie Themes from France
mijn stem
2 stemmen
Frankrijk / Verenigde Staten
Jazz
Label: Alfa Jazz
-
Un Homme et une Femme (6:18)
-
Ascenseur pour L'echafaud (7:28)
-
Les Paraplues de Cherbourg (9:54)
-
Les Liaisons Dangereuses (8:41)
-
Black Orpheus (10:29)
-
Des Femmes Disparaissent (6:53)
-
Autumn Leaves (7:43)
-
Quiet Temples (9:35)
1
Soledad
geplaatst: 13 mei 2018, 16:51 uur
Tegengekomen op vakantie in Israel. Waar je tegenwoordig al heen moet reizen om nog een fatsoenlijke Mal Waldron plaat op de kop te tikken...
Wilen is de saxofonist die ook te horen is op Miles Davis' 'Ascenseur Pour l'Echafaud' . Veel sfeervoller vind je ze niet in Europa. Wilen is een saxofonist die op gevoel speelt, nooit uit de bocht vliegt maar wel vaak weet te boeien. Op deze plaat lijkt hij soms wel in te dutten, alsof hij er niet helemaal bij is. Maar zoals hij sopraan speelt op de thema's van Miles' soundtrack weet hij me toch weer te pakken.
Hij wordt begeleid door Mal Waldron en kompanen: Stafford James en Eddie Moore. Met name de laatste heeft veel met Mal samengespeeld. Een prima band maar Mal heeft betere gekend (met Reggie Workman en Ed Blackwell bijvoorbeeld). Het geheel legt een mooie stabiele basis waarin voor mij nog wel wat meer ruimte aan Mal Waldron gegeven had mogen worden. Toch wel een hele goede plaat. De Franse 'jazz-noir' thema's lijken wel speciaal geschreven voor Mal Waldron en Wilen: betere vertalers zijn er niet. Het geheel wordt afgesloten met één van Mal's mooiste composities: ' All Alone' dat hier gek genoeg de naam Quiet Temple' heeft meegekregen. En dat is hartverscheurend mooi
Wilen is de saxofonist die ook te horen is op Miles Davis' 'Ascenseur Pour l'Echafaud' . Veel sfeervoller vind je ze niet in Europa. Wilen is een saxofonist die op gevoel speelt, nooit uit de bocht vliegt maar wel vaak weet te boeien. Op deze plaat lijkt hij soms wel in te dutten, alsof hij er niet helemaal bij is. Maar zoals hij sopraan speelt op de thema's van Miles' soundtrack weet hij me toch weer te pakken.
Hij wordt begeleid door Mal Waldron en kompanen: Stafford James en Eddie Moore. Met name de laatste heeft veel met Mal samengespeeld. Een prima band maar Mal heeft betere gekend (met Reggie Workman en Ed Blackwell bijvoorbeeld). Het geheel legt een mooie stabiele basis waarin voor mij nog wel wat meer ruimte aan Mal Waldron gegeven had mogen worden. Toch wel een hele goede plaat. De Franse 'jazz-noir' thema's lijken wel speciaal geschreven voor Mal Waldron en Wilen: betere vertalers zijn er niet. Het geheel wordt afgesloten met één van Mal's mooiste composities: ' All Alone' dat hier gek genoeg de naam Quiet Temple' heeft meegekregen. En dat is hartverscheurend mooi
* denotes required fields.
* denotes required fields.