Nickel Creek - Nickel Creek (2000)

Dit is helemaal mijn soort muziek!

chrismusic attendeerde me op dit album. Dan denk je toch even: waarom ik? Wat heeft je er toe besluiten dit mij aan te raden? Ik ben immers geen country-freak. Country-invloeden okee, maar verder heb ik er eerlijk gezegd niks mee.
Maar zo'n tip zal bewust of onbewust altijd wel een reden hebben en hop daar ging de eerste luisterbeurt.
Het album opent instrumentaal met een fel duel tussen banjo en viool (Ode to a Butterfly). Nu ik zelf nogal bekend ben met viool en weet hoe moeilijk het is was dit toch erg fijn te horen. Niks nieuws in country-viool-land maar toch even weer eens wat anders.
The Lighthouse's Tale bevat veel meer folky klanken en ook hier valt de viool op. De zang is aangenaam en dat is altijd wel meegenomen want dan hoef je je daar niet doorheen te worstelen.
Out of the Woods heeft een melancholieke ondertoon en past goed in de herfst. Ook hier wel country-invloeden maar folk mag zeker ook vermeld worden. De harmonieuze samenzang werkt rustgevend zonder dat het slaapverwekkend wordt, een valkuil waar veel van dit soort bandjes nogal eens in willen vallen.
Mocht je toch in slaap zijn gevallen, wat ik me niet kan voorstellen, dan zorgt In the House of Tom Bombadil er wel voor dat je snel springlevend bent. Heerlijk frisse duels van alweer viool en banjo op dit verwikkende instrumentale nummer.
Reasons Why zou goed kunnen vallen bij liefhebbers van b.v. Damien Rice maar hier heeft het net even wat meer eigen smoel.
When You Come Back Down vind ik ook een zeer prettig nummer. Ik word echt rustig van de zang terwijl de muziek sprankelt en fonkelt. Dit gaat ook op voor Sweet Afton met wederom een hoofdrol voor de viool.
Ik weet niet wat het is maar dit album zuigt me meer en meer op. Elk nummer een beetje meer en wat is het heerlijk om je dan mee te laten voeren door het werkelijk schitterende The Hand Song. Zo puur, zo fraai: om in te lijsten. Echt een song om te zoenen zo mooi.
Robin Marian bevat weer wat meer virtuositeit en is inderdaad wederom instrumentaal. The Fox is dat niet maar is wel een lekker fel nummertje met wat meer country-invloeden (of is het toch meer bluegrass?!). Maakt allemaal niet zo veel uit als het maar goed klinkt en dat doet het. Dit gaat ook op voor de afsluiter Pastures New waar ook niet op wordt gezongen. Minder duel, minder fel, maar wat goed toch weer.
En dan zijn de bijna 50 minuten voorbij en besef ik dat iemand hier op de site toch maar even iets in mijn schoot heeft geworpen waar ik zelf nooit maar dan echt nooit naar geluisterd zou hebben vanwege de toch wat misleidende genre-aanduiding (ik voeg er eigenwijs als ik ben dan ook folk aan toe) maar ook een vreselijk suffe hoes die helaas een matte glans over deze parel legt. Maar ja, pak je poetslap, veeg het weg en wow.... laat je pakken door dit prachtige album!
Overigens verdiende het plaatje hier op de site ook een opknapbeurt, dus bij deze een correctie qua hoes en een toevoeging aan het genre, hopende dat het dan wat meer mensen weet te trekken.

Ik vind dat je goede recensies kan schrijven en dat is iets wat mij minder goed ligt en je hebt een brede muzieksmaak dus dat maakt het wat makkelijker om je iets aan te raden.

ontopic: Geweldige cd

Ik ben je er dankbaar voor: het is een erg mooi album waar ik zelf nooit op zou zijn gekomen (en van L_T_B hoef ik het blijkbaar ook niet te hebben ).