Moby Grape - Wow (1968)

Dit is het logische vervolg op het debuut-album.
Als ik het goed meen te herinneren zat hier ook als bonus de plaat 'Grape jam' bij en moest dat ding op 78 toeren afgespeeld worden. Dit zijn wederom 11 goede songs + een wat kortere versie van 'Naked, if I want to' dat ook al op het debuut stond.
Gene Autrey kondigt het nummer 'Just like Gene Autrey: A foxtrot' zelf aan, maar hij wist nog niet wat Moby Grape (met Lou Waxman and his Orchestra) daarna zou gaan spelen.
Blijkbaar dacht Gene dat hij met zijn fans te maken had.
Ik zie dat meer als een leuk grapje, maar meestal sla ik het over.
Op 'Funky-tunk' zijn de Smurfen van Vader Abraham even op visite.
Wel leuk dat een Nederlandse meidengroep zich aan de titel van deze plaat hun naam ontleend hebben.

"Can't be so sad" is fout - juiste title is "Can't be so bad"

Verder is ook de volgeorder van de tracks niet juist. Zo staat het wel op de achterkant van de plaat maar als je het klaphoesje opent staat er wel de juiste volgeorder op. .

Just Like Gene Autrey : A Foxtrot heeft 78 rpm maar ik weet niet wat die idee is die er achter staat. Waarom hebben ze dit gedaan? Gewoon een Moby Grapje? Bestaan er ook versies van deze track met gewoon 33 1/3 rpm?

[quote]Pieter Paal schreef:
.
Als ik het goed meen te herinneren zat hier ook als bonus de plaat 'Grape jam' bij en moest dat ding op 78 toeren afgespeeld worden.


Klopt, de original release was een dubbel vinyl plaat, plaat twee was dan de Grape Jam. Maar volgens mij was dit alleen bij de eerste pressing. Grape Jam is dan jaare later ook als enkel vinyl plaat in de handel terecht gekomen.

Dan kan je dit toch gewoon aanpassen via de corrigeer-knop?



Geen idee, ik neem aan dat dit een grapje is ja. Best wel leuk iig .

In Nederland is er een 2LP release geweest van Wow / Grape Jam in dezelfde 2LP serie als The Live Adventures of Kooper & Bloomfield en Chicago Transit Authority. In de US kon je Grape Jam voor $0.01 als bonus bij Wow kopen, in een aparte hoes dus. Zo zijn al die losse Grape Jams op de 2e hands markt gekomen. Dat GJ nu als aparte CD/LP uitgegeven is vind ik ( als gecertificeerd Grape-Nut ) dus echt een gotspe want Grape Jam kan makkelijk achter Wow op een enkele CD.

Just Like Gene Autry heeft er altijd in 78 RPM op gestaan, ik ben nooit een kopie tegengekomen met dat nummer op 33 toeren. Ik ben trouwens wel nieuwsgierig of de waarschuwing dat "the next band is on 78 RPM" voorafgaand aan Gene Autry ook op de CD re-release staat. Iemand ?

Op mijn cd-versie staat wel de Jam maar niet Just Like Gene Autry. Dit nummer staat gelukkig wel op de dubbelcd Vintage, the very best of Moby Grape. Op die cd wordt het nummer niet voorafgegaan door de waarschuwing "the next band is on 78 RPM".

Na dik drie jaar toch nog een reaktie ......

Een goeje vriendin had 'm intussen al gekocht en die 78 toeren waarschuwing staat keurig netjes op de remaster. Da's de release met 6 bolus treks dus ........

........ en deze release is volgens mij intussen helaas OOP.

Nope, gewoon nog te bestellen bij AmazonUk

Je hebt gelijk. Bij de internetwinkels waar ik gewoonlijk mijn cd's betrek was deze echter niet meer verkrijgbaar.

Funky-Tunk

Iemand heeft een heel zware pijp gerookt en de fantasie tracklisting van de AMG hier overgenomen .....

Ik ben op het ogenblik bezig met de "sleepers" in mijn kolleksie. Platen die ik eigenlijk nooit tot mijn faves rekende, maar die ik door de jaren heen bleef ( en blijf ) draaien.

Wow is er zo eentje. In de 60s ging volkomen uit mijn dak van hun 1e en '69, maar ( rond de ) 50 jaar later is dit de plaat die ik steevast opzet als ik zin heb in een rondje Grape.

Bij deze ook gepromoveerd tot 5* status.

Hele gevarieerde Moby Grape plaat die me meteen terugbrengt naar het hippie-gevoel, het gevoel dat alles mogelijk is, alsof je zweeft in de ruimte, maar ook gewoon lekker grappig en luchtig. Mijn idee van leven. The place and the time, He, Can't be so bad, Bitter Wind en Motorcycle Irene zijn mijn favorieten op deze plaat. Prachtige hoes ook trouwens.

Bijzonder fraaie (gatefold)hoes maar de muziek steekt daar schril bij af en is redelijk gedateerd. Het openingsnummer is zelfs schrikbarend slecht geproduceerd, bijna of eigenlijk lachwekkend. Van The place and the time staat op de verzamelaar Vintage een veel betere (gitaar) versie. Waarom daar niet voor gekozen is.....
Kortom een betere studio/producer/platenmaatschappij had wonderen gedaan maar bij Moby Grape gingen wel meer dingen anders dan gewenst. Aan de groepsleden heeft het niet gelegen want die waren boven gemiddeld getalenteerd. Skip Spence raakte tijdens de opname van deze plaat op een nogal bizare manier de weg kwijt. Het is dan ook niet prettig als je je maatjes in een hotel achtervolgd met een brandweerbijl, het gevolg van een mindere LSD trip en ander overmatig druggebruik. Exit Spence en de groep kwam al redelijk snel op een dwaalspoor.

The Axe Effect. Maar dan anders....