Breathless - Green to Blue (2012)

Prachtalbum. Vooral het nummer fade away. Dit zal het beste nummer van 2012 zijn schat ik zo.

Laat ik dat nu net hebben met 'Walk away'.

De 'godfathers van de melancholische spacerock' worden ze wel eens genoemd. Voor mij is dit album de grootste verrassing van 2012 geworden. 11 pareltjes over liefde en alle ellende wat daarbij kan horen.
Een hele goeie!

De lange nummers hebben bij Breathless de traditie ook de meest indrukwekkende nummers te zijn. Als Fade Away en Walk Away het niveau hebben van All That Matters Now, is deze schijf vandaag in bestelling. Paul, jij hebt 'm nog niet in jouw winkel staan?

Wist niet dat ze nog actief waren. Heb nog het een en ander te beluisteren voor het eind van het jaar. 'All That Matters Now' is zo ongeveer het beste nummer dat de band de wereld in gespeeld heeft. Dus laten we de lat niet te hoog leggen.

Heel schone melancholische pop/rock. En ik ben een sucker voor dit soort rock, vooral als het zo goed gebracht wordt. En nu pas deze band ontdekt, en ik heb het gevoel dat ik nog een paar parels uit hun discografie zal oppikken.

Ik ken de band al jaren, maar ik heb er helaas veel te weinig aandacht geschonken. Best wel jammer, maar ik ben er nog, dus ben ik nog niet te laat! Op het eerste gehoor lijkt mij ook dit weer een fijne plaat.

Laat het lenteregenbuitje maar komen!

Helemaal langs me heen gegaan deze...

Zeker eens luisteren. Prima plaat weer.

Zoals alle Breathless platen is ook deze weer een klein juweeltje ter ontdekking. Melancholie naast verdriet gaan muzikaal gezien wonderbaarlijk samen. Ook voor mij zijn de langere nummers vaak de toppers. Er valt veel te genieten. En de stem van Appleton, ik blijf het schrijven, fenomenaal. Mijn kennismaking liep via This Mortal Coil met the Jeweller, hun beste, voor mij dan ooit. Ja, of courseet Song to the Siren. Ook daar word ik stil van