"Who the F... is SIMON HO?", ik hoor het u al denken

Wel... het is een in Zwitserland heel gevierd en geprezen muzikant/ componist, afkomstig uit Zürich. Zelf zingt ie geen noot, dat doen anderen wel, vaak "beroemde" vrienden van Simon, voor hem.
Had er nog nooit van gehoord totdat mijn in Zwitserland woonachtige broer er me eens een CD van liet horen.. En ik was meteen verkocht... Hoe klinkt het? Wel... jazzy pop, poppy jazz... en zeker voer voor NITS-fans die houden van CD's zoals "Alankomaat", "Wool" en "Les Nuits". Ja, het zit in dàt straatje.
En toeval of niet, er is een overduidelijke link met NITS en meerbepaald HENK HOFSTEDE... Hofstede is goed bevriend met HO en één van de vaste medewerkers (stem/gitaar) aan Ho's projecten...
Ook op "IF", Simon HO's tweede album, zingt Hofstede mee. En er doet nog meer bekend volk mee. Met name Vera van der Poel, die nog met de Nits meetourde tijdens de "Wool"-tour en toen inviel voor Leona Philippo (weet u nog het schitterende "26 A (Clouds in the Sky)"...
En... er zijn de folkjongedames van Värttina die ook meedoen!!! Vergeten we ook niet de fantastische Shirley Grimes met haar prachtstem.....
En er is uiteraard de "Simon Ho band": een "lost/vaste lineup : Susan Aho, Oli Hartung, SIMON HO, Andi Hug, Manic Mathys... zwitserse artiesten die ook op hun beurt in andere (Zwitserse) bands zitten...
Dit allegaartje diverse medewerkende artiesten en ditto invloeden, maakt ook een zeer gevarieerd plaatje. Van pure pop over chanson naar folk en late night crooners, en.. jaja, NITSesque nummers ook..... telkens met een flinke portie swing en jazz eraan toegevoegd. Het maakt het geheel tot een album van grote klasse!
Luister zeker naar "Stars", een prachtige ballad, met een schitterende tekst en de stem van Shirley Grimes die je naar de strot grijpt... adembenemend mooi...
En ook "Normal Sundays" met vocale talenten van zowel La Grimes als Vera van der Poel... De jazzy song bouwt rustig op in de strofen om dan in de strofen lekker te ontploffen, en de dames mogen dan ook knappe vocale uithalen doen...
Ook heel mooi zijn "Never So Far" én.... het magistrale "Hotel Simon", misschien wel HET hoogtepunt van het album... zooooo mooi.... met beide dames in topform... het nummer kent een prachtige opbouw, zowel lyricaal als muzikaal en is toch wel mijn favoriete track der favorieten van dit album.. een simpel poppy jazzliedje of andersom... met een 'simpele' tekst waarin een verhaaltje verteld wordt, op meesterlijke wijze ingespeeld en gezongen.. Meer moet dat niet zijn?
Henk Hofstede doet - met verve, maar had u anders verwacht - zijn ding op het poppy "3000 Miles" en het al even poppy als door Nits-gëinjecteerde "Endless Child" - een van de toppers op het album - alsook op het wel héél Nits-esque "Princess of the Window Still".
De Värttina bijdragen zorgen voor de exotische en folky touch... met als uitschieter "Ténéré"... maar ook de afsluiter "If" is zéér de moeite waard....
Nadat ik het album "If" bij mijn broer hoorde, alsook Ho's eerste album, was ik meteen overtuigd om mee te gaan kijken naar het unieke concert in Basel van Simon Ho & Friends, het zou een speicale avond worden, en niets was minder waar... veel bekend volk on stage, het voltallige Värttina, de voltallige NITS-Alankomaat lineup, .... (!!!). En het werd een prachtconcert ook. Meteen na dat concert het album "If" uit handen van SIMON HO zelf gekocht en nog een praatje gemaakt met Hofstede, Linneman, Van der Krieken en Kloet natuurlijk ... en de nodige handtekeningetjes verzameld
Ondertussen is er een live album uit van die unieke avond, met veel "IF" materiaal aangevuld met Värttina en NITS-songs: "Ho Orchestra: A Normal Sunday LIVE". Ik zou zeggen zowel voor IF als het live album: KOPEN DIE BOEL !!!!