The Sadies - Favourite Colours (2004)

Een echt schitterende cd van deze Canadeze alt-country groep.
Sfeervol, sixties-achtig met een hang naar die andere geweldige The Byrds.
The Byrds, voor mj de beste Amerikaanse groep aller tijden.

Prachtig, prachtig, prachtig en ook nog eens heel erg mooi!!!!

De Sadies werken vaak volgens de zelfde formule.
Dat wil zeggen dat ze ieder 'gezongen' nummer afwisselen met een instrumentaal, psychedelisch nummer.
Waar de nummers voorzien van vocalen worden gekenmerkt door een fijn (alt)country-rock geluid, worden de instrumentals gekenmerkt door een dromerig psychedelisch geluid dat bij vlagen doet denken aan de begin periode van Pink Floyd.

Ik kan deze band aanraden aan de liefhebbers van The Byrds en Buffalo Springfield.

Toffe country-rock waarmee The Sadies eigenlijk rechtstreeks uit 1969 vandaan lijken te komen. De ietwat psychedelische inslag versterkt dat gevoel nog verder. The Byrds is inderdaad een logische associatie.

Mja, ik ben beter gewend van deze band. Vooral veelzijdiger. Het is wel erg veilig allemaal. Of het is 60's countryrock, of het is psychedelische instrumental. A Burning Snowman is wat spannender en de 2 daaropvolgende nummers eigenlijk ook.

Maar Sadies waren toch altijd wat meer onvoorspelbaar: dat ging van surfrock, johnny cash, ruige garage, noiserock en snelle country. De voorganger was teveel Morricone en de opvolger is nog gladder dan dit album. Hier is het nog "net" wel aardig goed. Weer een stuk later zou de band weer spannender worden, daarover later meer.