Nektar - Magic Is a Child (1977)

Na Recycled is Roye Albrighton vertrokken bij Nektar, hij werd vervangen door Dave Nelson. Hierdoor werd de band meer bluesy
gericht dan progrock, luister maar naar Listen

Maar het is wel een aangenaam plaatje geworden, het laatste van de band voordat het werd opgeheven.

Poprock van deze legandarische progrockers.
Kort, krachtige maar ietwat té zoete songs.

Brooke Shields staat op de hoes (13 jaar oud, nog)

Alleen al vanwege Listen 4*

Wat een prachtig nummer blijft dit toch.....

Ik vind deze plaat een heel stuk aangenamer dan de voorgaande. Er zijn een aantal zaken die de aandacht verdienen; deze plaat is zonder oerlid 'Roye Albrighton'. Hij is hier vervangen door gitarist/zanger Dave Nelson, die zich prima van zijn zang kwijt. Deze plaat bevat een gastbijdrage van Robert Fripp (op 'Train from Nowhere'), onder de pseudoniem Walt Nektroid.

De band vaart hier een meer melodieuze rock-koers in plaats van symfonische rock of psychedelische rock, en heeft daarin een parallel met het Duitse Hoelderlin en ook Eloy (vanaf Colours). Het is alsof je naar een volledig andere band luistert dan Nektar. In dat licht bezien is dit een erg goede plaat, met wat stevig tegen heavy metal aanleunend gitaarwerk.

De plaat klinkt fris, overtuigende en heeft meer kop en staart en songs die wat meer in het geheugen blijven hangen. Het zweverige karakter van de allereerste platen is wel echt volledig overboord. Helaas zijn er ook wel wat (onvermijdelijke) discofunk-elementen de plaat binnengerold.