menu

Quicksilver Messenger Service - Happy Trails (1969)

mijn stem
3,78 (103)
103 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Capitol

  1. Who Do You Love, Pt.1 (3:32)
  2. When You Love (5:14)
  3. Where You Love (6:06)
  4. How You Love (2:45)
  5. Which Do You Love (1:49)
  6. Who Do You Love, Pt. 2 (5:51)
  7. Mona (7:01)
  8. Maiden of the Cancer Moon (2:51)
  9. Calvary (13:33)
  10. Happy Trails (1:29)
totale tijdsduur: 50:11
zoeken in:
plaat geld als een klassieker.

Kan niemand eens het debuut van de groep, Quicksilver Messenger Service (1968) toevoegen?

avatar van Paalhaas
3,5
Ortwin schreef:
Kan niemand eens het debuut van de groep, Quicksilver Messenger Service (1968) toevoegen?

Jij misschien?

avatar van Droombolus
4,5
ReneoetNee schreef:
plaat geld als een klassieker.


Zo is het maar net ! Ik heb er hele volksstammen gek mee gemaakt ..........

avatar van Lennon/Morrison
4,0
Relatief onbekende band maar geweldige muziek. Lekkere rustige sound maar zeer bueno.

avatar van Gert P
3,5
Is mij eigenlijk de laatste jaren ontschoten, in de jaren 70 en 80 had ik hier lp's van maar sinds de cd niet meer aan deze groep gedacht, geweldige muziek was en is het.

Down_By_Law
Zoals gezegd is "Happy Trails" een klassieker, en het is een van de "100 Albums That Changed Music" als we het gelijknamige boek moeten geloven. In datzelfde boek wordt "Happy Trails" helemaal afgekraakt; het waren prima muzikanten, maar zingen en liedjes schrijven konden ze niet, de jams waren te lang, covers zonder bezieling uitgevoerd etc. etc. etc.

Niets van dat alles is waar (OK, geweldige zangers waren ze niet); "Happy Trails" is een geweldige plaat met uitstekend gitaarwerk met als hoogtepunten het western-achtige 'Calvary' en natuurlijk het superlange 'Who Do You Love'.

Liefhebbers van Sixties-muziek mogen deze plaat niet missen.

avatar van Droombolus
4,5
In de 60s stond QMS in de San Fran muzikanten sien bekend als een "garage band", kortom goedwillende amateurs ...... Ze waren inderdaad behoorlijk wisselvallig maar Happy Trails is echt een mijlpaal in 60s muziek en doet echt geen spat onder voor elders gelauwerde live albums uit dezelfde sien zoals Grateful Dead's Live/Dead en Jefferson Airplane's Bless Its Pointed Little Head. Kwa sentimental faves is Happy Trails zelfs de live plaat uit die periode ........

Down_By_Law
Helemaal eens met de vergelijkingen met "Live/Dead" en "Bless Its Pointed Little Head".

Het wordt ook snel onderschat hoe moeilijk het is om zo'n jam van 20 minuten of meer op een constant hoog niveau te spelen. Welke band doet/kan dat tegenwoordig nog? Maar ook in die tijd kwam niet iedereen daarmee weg; 'Revolution' van Love bijvoorbeeld is duidelijk veeeel te lang, terwijl The Allman Bros.' 'Mountain Jam' nog langer is en wel boeiend blijft.

avatar van willemmusic
4,0
quote: "Down_By_Law"

Het wordt ook snel onderschat hoe moeilijk het is om zo'n jam van 20 minuten of meer op een constant hoog niveau te spelen.

Repeteren, repeteren, rep.....
Dat hoor je op de opname, geen foutje en daarom een beetje glad, desnietaltemin een fijne plaat om te mijmeren over die lifeconcerten van toen, met vloeistofdia,s, blote danseressen en een laaghangende, zeer dichte bewolking van hashdampen.
Nu denk ik: wat inventief om een Bo Diddley-riff zo uit te peuren!

avatar van willemmusic
4,0
willemmusic schreef:

Repeteren, repeteren, rep.....
Dat hoor je op de opname, geen foutje en daarom een beetje glad

Van dat repeteren klopt, maar echte "volmaaktheid" werd bereikt door de beste stukjes van verschillende concerten aan elkaar te plakken. Het was een serie concerten waarvoor de Filmore's East en West(!) werden afgehuurd en familie en vrienden voor enthousiast publiek speelden; dat verklaart de stemmige, intieme sfeer van deze "live"plaat! Niets ten nadele van het virtuoze gitaarwerk natuurlijk...

5,0
koptelefoon op,maximum volume,hersenen laten ontploffen...zaaaaaaaaaaaaaaaalig!!!

4,0
Prachtig album, een must voor gitaarliefhebbers!
Heerlijke, rauwe blues/rock met puik gitaarwerk.

4* vooralsnog

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Vind 'm eerlijk gezegd ietwat tegenvallend (wel goed op zich). Een groot deel van het album klinken als uit de hand gelopen jams i.p.v. als liedjes. Nu is daar niet per se iets mis mee, maar de heren zijn duidelijk niet goed genoeg als muzikanten om een overtuigende jam neer te zetten. Vooral de gitarist is eigenlijk erg beperkt.

avatar van Droombolus
4,5
We gaan hier de heilige John Cippollina niet kritieseren hè ? Of had je het over Gary Duncan ?

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Het antwoord op de vraag wie van de twee wie is moet ik je helaas schuldig blijven. Dan moet ik ze beiden eerst een keer op beeldmateriaal zien.

avatar van willemmusic
4,0
Stijn_Slayer schreef:
de vraag wie van de twee wie is

Voor het antwoord moeten we naar hun eerste lp en wel naar het nummer 'Silver and Gold' :
John Cippolina op Gibson SG is daar hoorbaar 'silver' en Gary Duncan op Gibson Les Paul 'gold'.

avatar van Droombolus
4,5
Cippollina is de man met het waanzinnige vibrato: De Gravenites / Cippollina ...

avatar van willemw
5,0
the acidlp van toen. feestjes. flink blowen in de garage van pa en ma. knalhard uit de wharfedalespeakertjes. jesus en mijn vriendinnetje van toen heette MONA. waar blijft de tijd.

avatar van Ducoz
4,0
Stijn_Slayer schreef:
Vind 'm eerlijk gezegd ietwat tegenvallend (wel goed op zich). Een groot deel van het album klinken als uit de hand gelopen jams i.p.v. als liedjes. Nu is daar niet per se iets mis mee, maar de heren zijn duidelijk niet goed genoeg als muzikanten om een overtuigende jam neer te zetten. Vooral de gitarist is eigenlijk erg beperkt.


Dat is na 3 jaar waarschijnlijk open deuren intrappen, want je ben er waarschijnlijk al wel achter.
Maar nummer 1 t/6 vormen als het ware 1 lang nummer. In die zin klinkt het dus her en der als een uit de hand gelopen jam omdat ieder nummer als het ware aan elkaar kleeft.
Daarmee sluiten ze, als ik het goed heb, kant A ook mee af.

avatar van liefkleinhertje
4,5
Vergeleken met de andere geluidsdragers van deze formatie steekt deze plaat er met kop en schouders boven uit
deze 4,5 en de rest 2 tot 3

avatar van caravelle
4,0
Klopt, dit klinkt wel erg lekker. Inderdaad jammer dat ze hun potentie nooit echt helemaal hebben waargemaakt. Het debuut is zeker voldoende maar heeft nooit een goed vervolg gekregen. Alleen deze live lp heeft hun enigszins van de vergetelheid weten te onthouden, mede door het onderscheidende gitaargeluid van John cipollina Die had ik wel eens live willen zien eh horen.

Misterfool
Mooi gitaargeluid, maar de jams zijn wel een tikkeltje langdradig. Happy Trails is geen slecht album, maar de muziek is ook niet zo indrukwekkend dat ik naar de hogere scores grijp. Calvary is het beste nummer van deze plaat. Met name door het spannende middenstuk.

Edit: Al moet ik gelijk opmerken dat ik dit album misschien iets te veel beoordeel via een achteruitkijkspiegel. Bij Calvary moet ik namelijk soms een beetje denken aan Motorpsycho. Een band die een kleine 30 jaar jonger is.

avatar van Larzz
4,0
Is John Cipollina de gitarist in de linkerspeaker of is dat Gary Duncan? Op de hoes staat Cipollina links boven. Maar dat zegt niks natuurlijk.

avatar van heartofsoul
2,0
Dit album mag dan een behoorlijke reputatie hebben, maar - na het verschillende malen te hebben beluisterd, onder verschillende omstandigheden - een liefhebber zal ik nooit worden. Zelden heb ik zo’ n vervelend album gehoord. Met uitzondering misschien van “Mona” (dat tenminste nog een beetje op een liedje lijkt) en het afsluitende titelnummer, dat best aardig is verafschuw ik al dit muzikale gemasturbeer. Bovendien krijg ik van het gitaargeluid letterlijk -fysiek- pijn in mijn hoofd.

avatar van Ducoz
4,0
Larzz schreef:
Is John Cipollina de gitarist in de linkerspeaker of is dat Gary Duncan? Op de hoes staat Cipollina links boven. Maar dat zegt niks natuurlijk.


Ik zou Cipollina boven Duncan raten, het verschil hoor je vooral goed op de 1e Quicksikver

avatar van jorro
3,0
Het debuut spreekt me meer aam dan dit album met (te) veel 'psychedelisch gepingel' om het oneerbiedig te zeggen. Een nummer als Calvary kom ik slecht doorheen. Er waren gewoon bands die dat beter konden. De overige songs zijn wel OK, maar ook geen top.
#36 in de 100 Greatest Albums of 1969 en63 in Best Ever Albums 1969.
3*.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:25 uur

geplaatst: vandaag om 22:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.