Nektar - Down to Earth (1974)

Een lekkere plaat dat ik pas later wist te waarderen
het is niet echt progrock meer, maar meer richting bluesachtig.
En ze hebben blazers, daardoor klinkt het wat anders dan wat je gewend bent van Nektar.

En ze hebben ook gewone liedjes als Little boy en Early morning clown, best goede songs trouwens.

Minder psychedelisch en progressief dan voorheen, maar het is nog wel duidelijk wat voor band dit voorheen was. Best wel goede songs, maar net niet genoeg voor 4*.

Vandaar misschien de titel, Stijn?

deze zat bij een 5cd box van nektar. 5 essential albums of nektar heet die. Anders had ik hem nooit aangeschaft. Nee dan had ik liever journey to the centre of the eye er bij gehad. Maar die zit er dan weer net niet bij. Gelukkig wel remember the future, recycled, sound like this en tab in the ocean.

Nektar probeert altijd wat nieuws en is niet een band die je gemakkelijk kunt betrappen op herhaling. De band was vooral een band die het zocht in de psychedelische rock en symfonische rock, maar moderniseert hier hun geluid door meer een aanpak te zoeken die 10CC, The Sparks en Queen ook in hun muziek verwerkten. Hiermee is Nektar nog steeds een progressieve rockband, want ze experimenteren er lustig op los, en verkennen allerlei (vooral feestelijke) muziek op deze plaat.

Het is een beetje een melige plaat, waarbij de band zelfs een heus blaasorkest in de arm heeft genomen. Leuk ook is dat Robert Calvert (zie Hawkwind) aan deze plaat mee werkt. Ik snap dat de fervente fan van de meer symfonische platen ('A Tab in the Ocean' en 'Remember the Future') een beetje zullen schrikken van deze plaat.

Maar liefhebbers van de wat gekke kant van het progressieve spectrum (Zappa, Gentle Giant, 10CC, The Sparks) moeten dit toch op zijn minst eens een keer hebben geprobeerd. Het is knap ingespeeld, de overgangen zijn erg organisch en het is vooral een erg leuke plaat om te horen. Misschien wel de meest swingende progressive rockplaat, die ik ken.