Arch Enemy - Wages of Sin (2001)

Beste album door een paar geweldige nummers.. Op de andere albums zijn de nummers veel harder en minder melodieus. Deze band heeft wel geweldige drumms, nog niet zo goed als As i lay dying though... maar komt in de buurt.

Hier zitten echt een paar knallers tussen, en dan een paar iets mindere nummers. toch een goeie CD

Zeer goed album, desondanks de omwisseling van vocals, wel een opmerking. Dit is een 2 CD, de eerste is een CD met geheel nieuwe nummers. De 2de is een verzameling met een paar nooit gereleasde nummers. (Scream of Anger, top nummer)

Opmerking naar Vintage, Melodic Death Metal (AE) vergelijken met Metalcore (As I lay dying) is niet geheel terecht. Tevens waren de omschakeling van vocals niet iets wat de meeste fans destijds op prijs stelde.

Hij zei enkel dat hij de drummer niet zo goed vond als die van As I Lay Dying

En ik kan best geloven dat het moest wennen, die krijsende vrouw de brulboei zien vervangen.

Tja, de wisseling van de wacht. Op dit album werd ijzervreter Liiva vervangen door het prettig in het oog vallende, blonde kleine meisje die, als ze haar scheur openzet, toch ook wel op een bepaalde manier haar "mannetje" staat.
Naast Gossow, valt er meer aan dit album op: de produktie is beter en de nummers klinken op de één of andere manier gemakkelijker in het gehoor (voorspelbaarder?). Dat laatste is overigens geen kritiek.
Gebleven zijn de flitsende gitaarpartijen (hét handelsmerk van AE), dankzij de Ammot-broertjes en het uitstekende totaalplaatje, waarmee ik wil zeggen dat het AE op elk album lukt om van begin tot eind ijzersterke en verpletterende metal-nummers te schrijven die stuk voor stuk karakter hebben en tegelijkertijd staan als een huis. En eerlijkheidshalve moet ik toch wel zeggen, dat dat op dit album met verve gelukt is: dit is melodieuze (death)-metal van de bovenste plank.

Geweldig album met heerlijke nummers zoals:
-Burning Angel
-Heart of Darkness
-Dead Bury Their Dead
-Web of Lies

Helaas zitten er ook 'n paar mindere nummers bij, maar dat heb ik bij elk album van Arch Enemy (behalve ROTT)

Ik weet niet of je Anthems of Rebellion kent, maar ik zie hem niet in je stemmenlijst staan. Mocht je die niet kennen, probeer hem eens! Dat is voor mij echt hét album van Arch Enemy, met geen enkel minder nummer. Dit album is ook prima met toppers als Enemy Within, Burning Angel en Ravenous maar ook mindere nummers zoals Savage Messiah.

Maar over de gehele lijn vind ik dit album beter dan Anthems of Rebellion. Dit bevat nog net wat meer catchy stukken en zaken die blijven hangen. Plus de beste solo die ik ooit al gehoord heb, in Burning Angel.

Burning Angel en Ravenous zijn twee topnummers! De rest vind ik wel ok, maar niet om nog veel op te zetten.

Je trekt wel eens wat uit de kast om erachter te komen dat we hier toch wel weer met een geweldig album te maken hebben van Arch Enemy. Vergeleken bij de gelikte producties van tegenwoordig voelt dit wat Spartaans aan. En dat geeft dit album de metal vibe waar ik vanavond erg zin in had. De productie is gewoon goed, niet zo dicht gesmeerd zodat de riffs en soloos erg mooi los komen. Zelfs de baslijntjes zijn goed te volgen. Savage Messiah met die mooie breaks is één van de highlights van dit stevige potje metal gegrunt.

Starbreaker en aces high staan ook nog op mijn schijf maar ja, wat moet ik daar nou van zeggen