Coroner - No More Color (1989)

Dit begint al iets meer te lijken op het fantastische Coroner van Mental Vortex en Grin.
Beste en meest opmerkelijke nummer is Last Entertainment.

Vreemd dat die hoes tot de 10 slechtste hoezen van dat jaar verkozen werd in de Aardschok. Ik vind 'm tot de 10 meest geslaagde behoren. Titel en hoes past precies bij dat genre. Coroner kwam met een prima album op de proppen. Tikje kort maar zoveel maakt dat niet uit; als alles dan maar goed is. Erg stevig geluid met de zang op de achtergrond. Slechts twee nummers bereiken de traditionele thrash/speed snelheid voor langere duur. Beste nummers zijn hier Read My Scars en Tunnel of Pain. dat laatste nummer is instrumentaal gezien klasse, alleen de tekst is betuttelend. of ik uit verveling keer op keer naar horrorfilms kijk? Vaak genoeg gezien, zolang het maar fictief blijft. En ja, het zegt me meer als een overdreven aktiefilm of een romantische comedy. Geen opbeurende films nee, maar dat is dit album ook niet. In beide gevallen een kwestie van er voor in de stemming zijn. Dat is het antwoord op de vragen die de coroner in het laatste nummer stelt.

Deze techno thrash van deze Zwitserse heren zit geweldig in elkaar met een aantal verdomd opwindende riffs zo strak...juist ja, als de spreekwoordelijke eendenreet! De nummers zijn ook te gek. Een band met een eigen gezicht ook toen! Tóch luister ik liever bijv. naar wat bedorvener thrash als Dark Angel, oude Sadus of Exhorder bijv. die onbeschaamd hard is, of vuurwerk met kunde uit de ooit zo legendarische Bay Area: Laaz Rockit etc. etc. Maar Coroner is op z'n tijd ook geweldig! Tot slot: ik vind de hoes ook wel wat hebben en uitstekend bij het idee van de plaat passen.

Vinnie Moore meets Megadeth and then some...? Prachtplaat.

Ik heb dit album laatst op vinyl meegenomen. Ik kende Coroner nog van vroeger op de middelbare school. Toen liet je door klasgenootjes cassettebandjes volzetten met muziek. Ik wel althans. Op één zo'n bandje stonden dus een paar nummers van Coroner. Welke weet ik niet meer. Wel dat ik het niet onaardig vond. Deze lp bevestigd die herinnering. Heerlijke, technische speed/thrashmetal die sterk doet terugverlangen naar 'toen'. Ik weet het, het klinkt ouwe lul-achtig maar ik vind de metal uit die tijd gewoon onovertroffen. Op dit album staat geen slecht nummer vind ik. De zang is apart genoeg om te blijven boeien. Het gitaarwerk is flitsend en avontuurlijk waardoor de band een 'eigen smoel' heeft. Ik ga maar eens opzoek naar meer albums van ze.

No More Color zit midden in de evolutie die Coroner zou maken, van meer doorsnee thrash naar steeds technischer en een aparte stijl (hun laatste, Grin, uitgezonderd). Maar een beetje afhankelijk van je voorkeuren dus welke kant je best kan opzoeken.

Ik begreep al lezende inderdaad dat ze zich nogal ontwikkeld hebben. Ik heb Mental vortex ook geluisterd en ik moet zeggen dat die behoorlijk anders klinkt in vergelijking met deze. Veel technischer nog. Wel gaaf overigens! Het gitaargeluid bevalt me enorm op dat album. Heerlijk log en lomp.

Als je van dat technische houdt is Mental Vortex wel hun beste. Grin is een beetje een stijlbreuk, typisch jaren negentig, met meer groove, maar minder metal dus.

Alweer 27 jaar oud dit album maar nog steeds erg goed!

Vet! Deze derde plaat van de heren knalt weer door de speakers heen, en ik ben langzamerhand niet meer anders gewend. Hoewel ik alleen de laatste twee albums van 'Coroner' ken is ook dit derde album zeker niet mis en ik vond in mijn ervaring dat we de overstap richting het technische soms al wat tegen komen, en zeker de sounds van het eerste album die erg trash klonk is al wat geëvolueerd.

Maar technisch ( ) zit het weer strak in elkaar, zeker met het beginnende nummer 'Die by My Hand' weet de band mijn volle aandacht weer te trekken en ben ik weer aardig enthousiast. Dit komt zeker ook omdat de volgende nummers allemaal stuk bij stuk beter worden, een giga vette solo in 'Mistress of Deception' alleen vond ik de rest om het nummer heen wat midner. Trouwens in noem wel één nummer op maar, in het algemeen kent elk nummer wel een vette solo. Ook was het nummer 'Read My Scars' erg vet, en zit er eigenlijk niet echt een super slecht nummer in.

Het album is redelijk kort, normaal zeik ik over 'te lange' albums maar bij dit album mis ik een redelijk lang nummertje. Ik merk wel dat Coroner hier tot nu toe nog niet van is geweest maar ik weet dat de volgende twee albums dit wel bevatten, hier ga ik verder ook niet over 'klagen'. Productie was verder ook prima en zo is deze band wel weer aan het knallen.

Voorlopige tussenstand:
01. R.I.P.
02. No More Color
03. Punishment for Decadence

Hoewel hier prima gespeeld wordt en de technische hoogstandjes aanwezig en talloos zijn kan deze No More Colors de naargeestige ellende en mentale waanzin die Mental Vortex met zich meebrengt (kippevel!) onmogelijk evenaren. Maar ze zijn al een heel eind op weg! De gitaarrifs staan daarvoor iets teveel op de voorgrond, denk ik, zodat het zich meer met de reguliere technische thrashers kan meten. Dat gaat ze goed af verders, maar daar zijn er al zoveel van. Tunnel of Pain krijgt het tweede vinkje naast Read my Scars.

Yes, dit staat me dus nog wel (vrij) helder voor de geest...!

Coroner gaat vrolijk verder waar ze gebleven zijn, zij het weer een stuk compacter dan op 'Punishment...'. De nummers klinken ook weer een stukje volwassener, en ik vraag me af waar dat toe zal leiden met 'Mental vortex'... want ik vind juist de stijl van de voorganger zo goed als af...

Toch komt deze ook wel weer aan (krap) 4,5*, helemaal door het ietsje teleurstellende 'Last entertainment' (Megadeth-into the lungs of hell meets Halloween-de film-riedel + saai gepraat). Mijn favorieten zijn 'Die by my hand' en 'Mistress of deception.'

Tussenstand:
Punishment for Decadence (4,5*)
R.I.P. gedeeld met No More Color (4,5*)
Grin (3,5*)

Op naar 'Mental vortex' (morgen)!

Inmiddels heb ik de meeste Coroner albums op CD. Op de één of andere manier ben ik meestal wel in de stemming voor een muzikale lijkschouwing.