Dat Hank Marvin een fijne gitarist is, die in ieder geval voor o.a. Jeff Beck en Jimmy Page een voorbeeld geweest is, daar zullen we waarschijnlijk niet al te lang over hoeven te redetwisten, maar dat maakt dit album natuurlijk niet automatisch een echt goed album. Het werd opgenomen toen The Shadows op hun gat lagen en lijdt onder een te lichte produktie met veel overbodige arrangementen. Dat neemt niet weg dat ik toch wel genoten heb van het gitaarspel van Hank B.Marvin, dat ik erg smaakvol vind. Maar het eindordeel is helaas dat het allemaal te stroperig klinkt voor mijn oortjes.