Ty Segall & Mikal Cronin - Reverse Shark Attack (2009)

Daar is Ty Segall alweer! Na 3 albums in 2012, waarvan 2 voortreffelijke (Slaughterhouse & Twins) en 1 echt goede (samen met White Fence) volgt nu een heruitgave van een eerdere samenwerking met Mikal Cronin. Eigenlijk had ik het kunnen weten, met een albumtitel als Reverse Shark Attack en (prima) nummers met titels als I Wear Black en Drop Dead Baby. Dit is af en toe heftig! Rock and Roll baby!
Omdat Ty Segall hierop samenwerkt met Mikal Cronin had ik toch meer een liedjesalbum verwacht, zeker als je luistert naar het sterke debuutalbum van Mikal.

Die melodieën komen af en toe zeker wel door, zoals bijvoorbeeld op de ruim 10 minuten durende titelsong. Simpelweg het meesterwerk van dit korte (nog geen half uur durende) album. Die lengte heeft overigens ook te maken met het feit dat alles van Ty Segall op LP wordt uitgebracht.
Maar naast die melodie wordt er dus ook volop geragd: rauwe garagerock dendert door je speakers en blaast je omver. De heren zijn even uit hun pan gegaan. Maar ja, dat kan je wel aan ze overlaten.

In principe is dit geen nieuw album van Ty Segall, maar werd deze plaat opnieuw uitgebracht. Nu zal ik hem zeker ook eens beluisteren, want Slaughterhouse is nog altijd één van de betere platen van 2012.

Ah, zit het zo: dat wist ik niet! Ik zag releasedatum 7 januari (NL) of 4 februari (UK) 2013.
Is 'ie wel officieel uitgebracht in 2009?

Waarschijnlijk in beperkte oplage en lokaal.

Ik heb het gevonden: 1000 LP's en 250 cassettebandjes, limited edition inderdaad.

Nog een album van Ty Segall: ik luister momenteel naar Horn the Unicorn. Een beperkte versie (met minder nummers) kwam op cassette uit in 2008, de volledige versie op LP in 2009. Ik heb weer een 2on1 cassette uit 2012 gekocht met daarop de volledige 2009 versie van dit album en Live in Aisle 5.
Eigenlijk moeten we dus Horn the Unicorn toevoegen, ik heb echter altijd problemen met een foto op maat. Maar veel interessanter: muzikaal is dit album (alweer) de moeite meer dan waard en opvallend lang, met 19 nummers. Ik vind 'm beter dan Reverse Shark Attack.