Townes Van Zandt - Live at the Old Quarter, Houston, Texas (1977)

Zeg, bubba - wanneer mogen we eens een berichtje hier verwachten?

Dit is de beste live-cd die ik ooit heb gehoord (en ik heb er echt heel veel geluisterd). Wat het zo bijzonder maakt, is het geluid van de airco, getik van biljartceus en auto´s op de achtergrond. Je krijgt het idee dat je op een warme zomeravond in Houston, TX terecht ben gekomen bij een concert van een toen nog bloeiende singer-songwriter. Dit is een van die platen die je altijd zal blijven draaien! Tot de dood ons scheidt, zeg maar.

Wat valt hierover te zeggen?

Je waant je in het Wilde Westen met deze prachtige vocalen, het solide doch ongenaakbare gitaarspel van heer Townes.

Deze plaat zou, naar mijn mening, elke zichzelf respecterede muziekliefhebber in zijn bezit moeten hebben!

De volle mep.

Misschien na 3 jaar?

Zeg bubba - wanneer mogen we eens een berichtje hier verwachten?

Uhm, dit kalenderjaar nog? Ik zoek nog naar de juiste woorden.

Ik ken de man nauwelijks, maar deze liveplaat lijkt me de best mogelijke introductie, niet ?

Bedankt voor de tip, hij is bijgevoegd aan mijn verlanglijstje dat almaar groeit...

wat is dit mooi

Potverdorrie! Was de eerste gedachten toen ik van het weekend deze cd had gekocht. Waarom had niemand mij hier ooit op gewezen? Het bestaan van de heer Zandt was mij wel bekend en een aantal nummers had ik wel eens gehoord. Maar dit album bevat zoveel sfeer en zulke mooie acoustische nummers dat het me een Godswonder is dat dit album zo weinig aandacht krijgt. Zoals Midnightcowboy als zei je hoort de airco en de bilijartballen en de het glas rinkelen op de achtergrond en een cowboy die zijn hart leegt en de sterren van de hemel speelt. Prachtig!

De volle mep ja....en een jaar later staat ie 3.5 bij jou. Wat uitleg graag voor zo'n radicale gedachteverandering bij zo'n prachtige live-plaat.

De beste announcement die ik ooit heb gehoord!

Haha ja, pooltable = upstairs, etc.

Prachtige, ontroerende live opname. Tecumseh Valley is mijn favoriet.

Deze live plaat is wat Live at Massey Hall voor Neil Young is. Townes alleen met z'n gitaar in een intieme setting.

Anderhalf uur lang genieten van één van de beste singer-songwriters ooit, die helaas nooit de erkenning heeft gekregen die hij verdiende.

Townes weet zijn emotie perfect over te dragen, en die sfeer gaat op de cd niet verloren.

Prachtig album inderdaad.
Voor Townes liefhebbers raadt ik de docu Heartworn Highways aan, maar ook Be here to love me: a film about Townes van Zandt.
Gelukkig zijn er meer mensen die Townes op waarde weten te schatten!

Zijn stemgeluid doet denken aan Jonathan Richman

Heb hem laatst bekeken Misja82 en het is inderdaad een erg mooi document.

Mooie scene met de oude blues-opa die een traan laat bj het horen van Waitin Around to Die.
Ik vond Townes ook nog eens erg geestig!

Toen ik in Bangor (Noord Wales) studeerde een paar jaar geleden, kwam ik een aardige jongen tegen in de pub die op basis van mijn muzieksmaak Townes aanraadde. Ik nam dat toen voor kennisgeving aan. Pas later vond ik dit album terug in een cd zaak, ik herinnerde mij zijn advies en besloot het te kopen. Ik ben hem nog steeds dankbaar. Hoe langer je naar Townes zijn liedjes luistert hoe mooier ze worden. Zijn stem is op dit album nog goed, de vreemde arrangementen van de studio opnames zijn verdwenen - vergelijk Kathleen maar - hoe rauw, kaal en eerlijk wil je het hebben? Wat vaak wordt vergeten is dat hij bovendien een zeer goede gitarist is - hij gebruikt country blues fingerpicking technieken (deels afgeleid van Lightnin' Hopkins) die ingetogen zijn liedjes begeleiden, maar desalniettemin erg moeilijk zijn na te spelen.

bij fat possum records de lp voor 10 dollar!!! (ook veel andere albums!) Ik heb hem besteld en ben erg benieuwd.

ik heb townes twee keer mogen zien. liet de tweede keer een cd signeren. "for willem?"....."naaaoooo" deed Towns en schreef "for my durtch friend william". ik denk er nog wel eens van.

Het wemelt hierboven van de superlatieven aangaande dit album. Die zijn allen volkomen terecht. Ik ben geen groot kenner van live-muziek, maar voor mij moet live muziek zijn zoals het hier wordt gespeeld. Gitaar, zang, intieme ruimte, dat je de sfeer bijna kan voelen. Alles is hier aanwezig. Townes is een van mijn grote helden en laat dat hier op overtuigende wijze ook live horen.

Dit is van Zandt op z'n best. Intiem, grappig met de blues tracks en tranentrekkend persoonlijk. Heel knap. Misschien een bluesje minder, maar dat is mijn enige opmerking. Gaaf! Gaaf! Gaaf!

Slechts één stap verwijderd van perfectie. Het ultieme Townes-nummer 'Nothing' ontbreekt nog.

Alle superlatieven schieten te kort bij het beschrijven van dit album. Als iemand ruim anderhalf uur het publiek zo kan boeien met alleen een gitaar, dan is er iets bijzonders aan de hand.

Townes' zangcapaciteit is beperkt, en zijn gitaarspel is vrij bescheiden. Maar zijn meesterschap zit in de kwaliteit van de songs.

Door zijn levenswandel en dientengevolge tragische vroege overlijden heeft hij geen grote bekendheid bereikt. Geheel onterecht, want als songsmid staat hij - naar mijn mening - in de moderne populaire muziek op eenzelfde hoogte als Bob Dylan.