Frameshift - Unweaving the Rainbow (2003)

Frameshift is het project rond Henning Pauly (Chain, ...), job bij Frameshift: Guitars, Bass, Synthesizer, Piano, B3, Warr Guitar, Banjo, hand percussion, loop programming, orchestration, engineer and mixer. James LaBrie (Dream Theater, Mullmuzler), job bij Frameshift: Vocals. En er is Eddie Marvin (Chain) die de drums beroert. Een andere belangrijke naam bij het project is Nick Guadagnoli die op verschillende tracks gitaar en basgitaar speelt, én Chapman Stick.

Maar waar gaat het hierover? Frameshift maakte een knap plaatje, een verzameling songs gebaseerd op de theorieën van Prof. Richard Dawkins, een neo-Darwinist. De titel "Unweaving the rainbow" ontleenden de muzikanten aan één van Dawkins boeken, waarin Dawkins stelt: "becausse one unweaves the rainbow and explains what it is and how it comes into being, it is no less magical". Elke song op het album is gebaseerd op een hoofdstuk uit verschillende boeken van Dawkins.

Doelstellingen van Frameshift bij het maken van dit album, zoals ze op hun website staan:

1. Produce an album featuring James LaBrie in ways that no one has heard him before
2. Combine the elements of progressive rock, film scoring and very modern production
3. Use the work of Richard Dawkins (one of today's most influential neo-Darwinist writers) as a concept that connects all the pieces on the album


Moet je nou de hele Dawkins theorieën gaan bestuderen om van deze CD te kunnen genieten? Moet het je überhaupt interesseren. Bijlange niet, maar een conceptalbum vraagt nu eenmaal om wat background..

Dream Theater fans moeten zeker zich niet aan een Dream Theater achtig album verwachten, misschien tevens goed nieuws voor zij die niet zo tuk op DT zijn. Het album is bij momenten vrij poppy en toegankelijk, al blijft het natuurlijk progressive rock waarover we het hier hebben. Geen lange gitaarsoli, maar stuk voor stuk knappe songs, soms akoestisch, soms wat harder, met de nodige pop, rock en progelementen.

Ik vind het wat LaBrie betreft een van de betere dingen die hij de laaste jaren gedaan heeft, naast Dream Theater. Op dit album zingt hij erg goed en beheerst hij ook heel goed zijn stem. Dus geen gekrijs: geen paniek.

Doorheen heel het album wordt heel knap gemusiceerd, en de mensen die van Chain houden, en Henning Pauly kennen weten ook dat deze begenadigde muzikant een stukje kan spelen ...

Hoogtepunten.. Wel eigenlijk vind ik het allemaal behoorlijk goed, bij geen enkele song speelt de "skip factor" op, en ik luister meestal het hele album door, en stel dan vast dat het te snel weer voorbij is...

Toch enkele favorieten misschien. Above The Grass Part 1 & 2 waarmee het album opent en eindigt. Daartussen in gebeurt het allemaal, met parels als The Gene Machine, River Out Of Eden, Your Eyes, Nice Guys Finish First, Off The Ground...

Ik doe zulks niet vaak, maar schafte me dit schijfje aan na het lezen van één recensie, en de kennis dat het ging om een samenwerking van LaBrie en Henning. Wel, ik heb het me niet beklaagd. Dit schijfje, uitgebracht in 2003, maar door ondertekende pas ontdekt in 2005 ligt regelmatig op!

meer info over de band/het project:

www.framshift.progrecords.com

Oh, voor ik het vergeet, op eerder genoemde site kan je ook naar mp3 soundsamples luisteren:

http://www.frameshift.progrock...

Labrie zingt hier tenminste, in plaats van de keelklanken die hij heden ten dage bij Dream Theater voortbrengt.

Frameshift wordt op dit moment geschreven, met daarop een hoofdrol voor Dan Swano!!

LaBrie zingt hier inderdaad, méér dan voortreffelijk...
Hedentendage, anno 2007, en zo bleek ook live, zingt LaBrie OOK meer dan behoorlijk bij DT hoor...

Aha... Frameshift III is dus in de maak? Goed nieuws!
("II" was "An Absence of Empathy", met Sebastian "Skid Row" Bach op vocalen)

II heb ik na 1 keer beluisteren maar laten liggen, niet mijn smaak. De zang is een drama, en dat blijft een groot struikelblok

Ik vind dat 'all vocals' stukje in Spiders echt meesterlijk! en dan die solo er achteraan, echt heerlijk!

*4

In mijn ogen (en oren) toch wel een sterk aan DT gelieerd album. Wellicht doordat het typische stemgeluid van James bijna niet los te zien (horen) is van DT. Leuk concept. En ja, je hoeft het werk van Richard Dawkins niet te kennen om van dit album te genieten. Mocht je toch geïnteresseerd zijn; God als misvatting is een vette aanrader. Gij zult nooit meer hetzelfde naar de katholieke kerk kijken als voorheen...

Aardig album van Henning Pauly met James LaBrie. De CD staat vol met goede ideeen die soms een iets betere uitwerking verdienen. De productie van dit album is ook wat krachteloos. James LaBrie zingt hier overigens erg sterk.