menu

Al Di Meola - Electric Rendezvous (1982)

mijn stem
3,66 (22)
22 stemmen

Verenigde Staten
Jazz / Rock
Label: CBS

  1. God Bird Change (3:57)
  2. Electric Rendezvous (7:56)
  3. Passion, Grace and Fire (5:42)
  4. Cruisin' (4:19)
  5. Black Cat Shuffle (3:06)
  6. Ritmo de La Noche (4:21)
  7. Somalia (1:41)
  8. Jewel Inside a Dream (4:07)
totale tijdsduur: 35:09
zoeken in:
avatar van kaztor
4,5
Geweldige opvolger van Splendido Hotel. God Bird Change en het titelnummer vormen een heerlijk openingssalvo. Daarna gaat Al zoals altijd wat meer de diepte in; Rustigere passages met verschillende invloeden en electrisch vuurwerk. Ik ken geen slecht album van de man, en dit album bewijst ook weer wat voor een vakman hij is.

Ozric Spacefolk
Meola/Jackson/Gadd/Hammer/Mingo Lewis... Killer line-up met wat hulp van Philippe Saisse (5) en Paco de Lucia (3)

Jan Hammer's toetsenpartijen zijn toch echt uit duizenden herkenbaar en vullen Meola's gitaarspel goed aan.

Gadd/Jackson fungeren als prima (rockende) ritmesectie en Mingo Lewis gooit er wat Santana-esque percussie overheen.

rico24
kaztor schreef:
Geweldige opvolger van Splendido Hotel. God Bird Change en het titelnummer vormen een heerlijk openingssalvo. Daarna gaat Al zoals altijd wat meer de diepte in; Rustigere passages met verschillende invloeden en electrisch vuurwerk. Ik ken geen slecht album van de man, en dit album bewijst ook weer wat voor een vakman hij is.


100 % mee eens geweldige gitarist.

avatar van Paulus_2
3,5
Ik heb dit album al zo'n 20 jaar in huis en n.a.v. de aanschaf van Consequence Of Chaos maar eens een recensie opgesteld. De officiële kritieken waren niet mals. En inderdaad, het is een wat rommelig album met hier en daar een paar uitschieters. Aan de muzikanten ligt het niet. Jan Hammer is een uitstekende toetsenist en Steve Gadd wil iedere muzikant wel als drummer. Maar de nummers lijken af en toe wel onaf en worden soms zomaar zachtjes tijdens een lekkere groove weggedraaid. Wellicht is de productie debet aan de matige balans dit album. Volgens anderen was Di Meola niet in zijn hum en werden er af en toe met deuren gesmeten.

Ik vind Cruisin' het beste nummer, waarin gitaar en orgel een fraai melancholisch en toch pittig duet spelen, maar waarom draait men dat dan botweg weg?
De Black Cat Shuffle mag er ook zijn. Lekker fel gitaarwerk en een strak ritme. Ritmo de la Noche begint bedaagd en verandert langzaam in latin swingwerkje met een fraaie orgel solo van Jan Hammer.
Van de andere nummers is God Bird Change een ruig nummer. Electric Rendezvous is verrassend door zijn tempowisselingen, loodzware gitaarpartijen en met mooie synth support van Jan Hammer.
Helaas, toch een wat wisselvallig album: 3.5 ster.

avatar van DeWP
4,0
Een sterk album van Al! Veel afwisseling, sterke composities, mooi solowerk, noem het maar op. Perfecte jazz-rock-fusion om het beestje maar een naam te geven.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:50 uur

geplaatst: vandaag om 13:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.