Blonde Redhead - Melody of Certain Damaged Lemons (2000)

heerlijk album weer, net als hun laatste album 4.0*

nr.4 van deze plaat geeft kippel, welke zeker een half uur na beluisteren nog op mijn armen zit.
dreigende sfeer, waarin pijnlijk kwetsbaar doorheengezongen word. dit bevestigt de kracht van muziek

heerlijke muziek
deed me in eerste instantie wat aan sonic youth denken, maar das maar schijn
blonde redhead heeft een prachtige noise-achtige poppy stijl en das hen in dit geval zeer goed gelukt
jammer dat deze band zo onbekend is bij de meeste mensen en op de radio hebben ze er blijkbaar ook nog nooit van gehoord, ook op de zogezegd 'betere, alternatieve radiostation' maar ja dat is waarschijnlijk het geval met veel muziek.........enjoy

For the damaged heeft me menigmaal bewogen. Daarnaast heeft het album overall een mooie sfeer. Redelijk alternatief, niet 'te' gelukkig

Op dit album vind ik de tracks die door Amadeo gezongen zijn mooier dan die met Kazu's vocalen. Een zeer aparte stem heeft die man. Toch zijn de nummers die Kazu zingt ook erg mooi, bijvoorbeeld het prachtige tweede nummer... Een heel goed album, maar het kan niet tippen aan Misery Is a Butterfly, wat ook een buitengewoon mooi album is dus dat is absoluut geen schande.

Doet mij niet zoveel deze Blonde Redhead, de zang is ook niet echt mijn ding, heb andere albums van ze gehoord die ik beter vind.

Twee van BR beste nummers staan op deze plaat, 2 en 4. In Particular was het nummer waarmee ik ze leerde kennen en blijft me boeien hoe vaak ik hem ook luister, en Hated because of great qualities is prachtig, treurig, ontroerend mooi.

Het nummer dat hier 'Untitled' wordt genoemd, heet op Spotify en andere websites For the Damaged Coda. Het is geïnspireerd Nocturne Op. 55 No.1 van Frédéric Chopin. De Rick and Morty-fans onder ons kennen het nummer vooral als de Evil Morty theme in de serie. Ze hadden geen beter nummer voor het 'evil' karakter kunnen vinden, een pracht sinister en luguber sfeertje heerst op dit nummer. De rest van het album is ook niet al te vrolijk moet ik zeggen maar wel erg genietbaar.

Ik heb het album vandaag weer twee maal beluisterd en er gaat helaas een halfje af. Zouden de nummers allemaal een beetje klinken als Loved Despite of Great Faults dan zou dat niet gebeurd zijn.
Ballad of Lemons helpt ook niet echt om de score in stand te houden.
En dan heb ik het nog niet gehad over het in mijn oren toch wat wisselvallige begin van het album.
A Cure scoort weer een ruime voldoende net als For the Damaged.
Mother heb ik uit mijn playlist gehaald, maar de afsluiter is wel weer erg fraai.
Kortom, de 'echte' liedjes dragen het album, de rest is matig en het komt er op neer dat ik 4* toch wat te goed bedeeld vind.