Music Is Love (2012)
Alternatieve titel: A Singer-Songwriters' Tribute to the Music of CSN & Y
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Route 61
-
Ron Lasalle - For What It's Worth (2:43)
-
Steve Wynn - Triad (4:27)
-
Judy Collins - Helplessly Hoping (3:02)
-
Liam Ó Maonlaí - Lady of the Island (2:56)
-
Sugarcane Jane - Bluebird (4:31)
-
Elliott Murphy - Birds (4:06)
-
Bonoff Cowan Szczesniak en Waldman - Guinnevere (5:47)
-
Sonny Mone - You Don't Have to Cry (2:35)
-
Bocephus King - Down by the River (5:49)
-
Jennifer Stills - Love the One You're With (3:31)
-
Venice - After the Gold Rush (4:19)
-
Sadie Jemmett - Teach Your Children (2:56)
-
The Coal Porters - Fallen Eagle (1:50)
-
Willie Nile - Rockin' in the Free World (4:55)
-
Cindy Lee Berryhill - It Doesn't Matter (2:23)
-
Clarence Bucaro - Out on the Weekend (3:20)
-
Neal Casal - Hey You (Looking at the Moon) (2:33)
-
Carrie Rodriguez - Cortez the Killer (3:52)
-
Marcus Eaton - Bittersweet (3:48)
-
Eileen Rose - Just a Song Before I Go (3:43)
-
Nick Barker - Long May You Run (3:30)
-
Michael McDermott - Southern Cross (4:06)
-
Renée Safier - Thrasher (5:37)
-
Louis Leford - Wasted on the Way (3:14)
-
Mary Lee's Corvette - Tracks in the Dust (4:28)
-
Jeniai Huff - I'll Be There for You (3:46)
-
Ian McNabb - Music Is Love (5:46)
Links
Last.fm
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 23 augustus 2013, 18:11 uur
Normaliter heb ik niet veel met dit soort tribute albums, maar Be Yourself (2010) beviel me zo goed dat ik toch de hoop had dat deze van vergelijkbare kwaliteit is. Viel dat even tegen.
Over een valse start gesproken. Ron Lasalle heeft een nogal vreemde stem en ik zit eigenlijk niet te wachten op al die eentonige electronicabliebjes in Crosby's 'Triad'. De stem van Collins klinkt vervolgens digitaal opgepoetst. Sugarcane Jane klinkt dan wel aardig, maar blijft behoorlijk dicht bij het origineel en de zanger heeft duidelijk niet de allure van Stephen Stills. Dat is een beetje het probleem: de nummers die goed klinken, wijken nauwelijks af van het origineel ('Lady of the Island', 'Guinnevere', 'You Don't Have to Cry' van Crazy Horse Sonny Mone, 'Hey You', 'Bittersweet', 'Long May You Run' en 'Thrasher'). Het verschil is dat CSN tien keer beter kunnen zingen dan deze artiesten. Geen enkel nummer evenaart het origineel.
Naast een aantal aardige, maar volstrekt overbodige covers is het muzikaal gebodene op Music Is Love echt een verschrikking. Neem nou die gigantische aansteller op Youngs intieme 'Birds'. En de leadzanger van Venice helpt het al net zo mooie 'After the Gold Rush' ook compleet om zeep met zijn overduidelijk gespeelde emotie. Ik word daar echt niet goed van. Of 'Out on the Weekend', nu speciaal voor de huisvaders en -moeders op North Sea Jazz.
Als je dan toch een lichtpuntje denkt tegen te komen, wordt dit schrijntje hoop meteen genadeloos de grond ingeboord. Zo klinkt 'It Doesn't Matter' instrumentaal een beetje als Treetop Flyers, maar dan volgt er zo'n akelige stem. Doe mij maar Stills en Hillman. Stills zal trouwens ook wel geen veto tegen zijn dochter hebben durven uitspreken. En wat is Eileen Rose dan voor heks? Die heeft een stem om bang van te worden.
Enorm mooie muziek omgedoopt tot suffe en/of gelikte mainstream zwijmelpop.
Over een valse start gesproken. Ron Lasalle heeft een nogal vreemde stem en ik zit eigenlijk niet te wachten op al die eentonige electronicabliebjes in Crosby's 'Triad'. De stem van Collins klinkt vervolgens digitaal opgepoetst. Sugarcane Jane klinkt dan wel aardig, maar blijft behoorlijk dicht bij het origineel en de zanger heeft duidelijk niet de allure van Stephen Stills. Dat is een beetje het probleem: de nummers die goed klinken, wijken nauwelijks af van het origineel ('Lady of the Island', 'Guinnevere', 'You Don't Have to Cry' van Crazy Horse Sonny Mone, 'Hey You', 'Bittersweet', 'Long May You Run' en 'Thrasher'). Het verschil is dat CSN tien keer beter kunnen zingen dan deze artiesten. Geen enkel nummer evenaart het origineel.
Naast een aantal aardige, maar volstrekt overbodige covers is het muzikaal gebodene op Music Is Love echt een verschrikking. Neem nou die gigantische aansteller op Youngs intieme 'Birds'. En de leadzanger van Venice helpt het al net zo mooie 'After the Gold Rush' ook compleet om zeep met zijn overduidelijk gespeelde emotie. Ik word daar echt niet goed van. Of 'Out on the Weekend', nu speciaal voor de huisvaders en -moeders op North Sea Jazz.
Als je dan toch een lichtpuntje denkt tegen te komen, wordt dit schrijntje hoop meteen genadeloos de grond ingeboord. Zo klinkt 'It Doesn't Matter' instrumentaal een beetje als Treetop Flyers, maar dan volgt er zo'n akelige stem. Doe mij maar Stills en Hillman. Stills zal trouwens ook wel geen veto tegen zijn dochter hebben durven uitspreken. En wat is Eileen Rose dan voor heks? Die heeft een stem om bang van te worden.
Enorm mooie muziek omgedoopt tot suffe en/of gelikte mainstream zwijmelpop.
0
geplaatst: 23 augustus 2013, 19:14 uur
Inderdaad... had dan voor zo'n cover van After the Gold Rush gekozen...
YouTube - Patti Smith - After The Gold Rush - Banga, 2012 (A Neil Young Song).
YouTube - Patti Smith - After The Gold Rush - Banga, 2012 (A Neil Young Song).
* denotes required fields.
* denotes required fields.