Pestilence - Consuming Impulse (1989)

Dit was ooit één van de eerste Death Metal-albums die ik te horen kreeg en het werd meteen een favoriet!

Enkele weken geleden heb ik die me terug kunnen bemachtigen nadat ik jaren geleden de muziekcassette waar dit opstond verrot had gespeeld.

En ik vind dit nog steeds een knaller van een plaat!!

Een klassieker van een band die in de tijd in één adem werd genoemd met Obituary, Death en Morbid Angel.

Toch wel spijtig van die verschrikkelijk lelijke hoes en erg dat een belg de eerste moet zijn om een bespreking te schrijven voor deze nederlandse klassieker!

18 jaar na dato nog steeds een zeer fris klinkende schijf met ballen, en wel zeer sterke nummers. Niet voor niets een klassieker!

*4.5*

Het enige dat niet goed aan deze plaat is is de vreselijke hoes, maar oke dat is ze vergeven

Brute death metal opvolger van het thrashy debut 'Malleus Maleficarum'. Retestrak met een vet geluid. Goede muziekanten en de markante brulstem van Martin van Drunen. Een topper die zich kan meten aan elke internationale death metal cd.
Favourite tracks:
The Process of Suffocation
The Trauma
Out of the Body
Reduced to Ashes

Suffering from a trauma, aaarrggh...

Ja ja...die hoes: Je zult toch maar zulke tegeltjes in je badkamer hebben. Maar tering: wat weet ik nog goed toen dit album uitkwam! Oók in 1989 kwamen er vele, vele goede harde albums uit. En het was ook een jaar vol verrassingen bijv. in de vorm van Obituary's - Slowly we Rot, Sepultura's - Beneath the Remains..., maar vooral deze tweede Pestilence schijf! Wat een progressie en grote veranderingen zeg toen! Ik had een Metal maat van me aan de telefoon die 80 kilometer verderop woonde destijds op een donkere novemberavond terug in 1989, en hij vertelde me dat Pestilence een knaller had uitgebracht. Het debuut en het meer Thrash-achtige Malleus...vond ik al waanzinnig te gek, maar dit Consuming Impulse slingerde je werkelijk in alle hoeken van je kamer. Die machtige Harris Johns-productie die uitstekend bij de dreigende nummers past, en de ultieme verrassing v/d vorige eeuw: Martin van Drunen! Wat een meesterlijke strot! Je gelooft alles wat ie bleert! (Dit in tegenstelling tot het saaie gegrom van vele deathmetal-bandjes die erna kwamen). Pestilence heb ik in de jaren 1988, 1989, 1990, 1991 en 1992 gelukkig vaak mogen zien...wat een gave band toen. Vooral de eerste 2 schijven gaan erin als koek!

Die hoes is een klassieker! geweldig toch ;'-)

Ja...die hoes! Het roept bij mij ook fijne herinneringen op. Pestilence zelf was/is niet zo blij met deze hoes die hen door toenmalig label Roadrunner opgedrongen werd. Pestilence zelf wilde een hoes waar mensen elkaar allemaal opeten! Daar zijn dan nog wel shirts van verschenen destijds waarvan ik nog een exemplaar van in mijn klerenkast heb liggen, gekocht tijdens hun Consuming tour o.a. met Autopsy en Bolt thrower....alweer 19 jaar geleden deze gebeurtenissen in 1990.

Heuse death metal klassieker van eigen bodem. Deze tweede klonk alweer heel anders dan de eerste en toch ook weer niet. Na al die jaren staat het album nog steeds als een huis.

Mijn favoriet is Out Of The Body. Vooral het mid temp intro met daarna die geniale versnelling werkt adrenalineverhogend.

Oei, deze is niet aan mij besteed. Ik kende dit werk niet en na één keer luisteren weet ik al genoeg. Ik word niet zo blij van de ongecompliceerde rampartijen, gierende solo's en diepe rochels op deze CD. Enige civilistatie in de muziek is nog niet aan de orde in dit stadium van de carriere van de band, helaas. De hoes is in dit geval een heuse waarschuwing voor de inhoud.

Dit geram (aah lekkah) bevalt mij al een stuk beter dan dat geneuzel op spheres. Hier is de productie in ieder geval geen storende factor. Gewoon, lekker rammen. Ik luister hem nog een keer of twee, en ik hoop dat Comsvming Impvlse zich in een van die twee luisterbeurten nog openbaart, anders ben ik bang dat het mijn oren niet meer zal bereiken. Gewoon, lekker rammen is namelijk niet echt genoeg.

Ik luister normaal niet zo gauw naar extreme metal, maar meer naar oude hardrock als AC/DC en Iron Maiden, maar dit album vind ik te gek!
Echt lekker in het gehoor liggende brute herrie...en superstrak!

Wat een geweldige rochel heeft die van Drunen toch in zijn strot. Dit is de ultieme deathmetalplaat.

Evil exorcided
Purified Flesh
Saved by the stake
Reduced to ashes
REDUCED TO ASHES

Fantastisch!

Deze klassieker eindelijk op vinyl bemachtigd. Lang geleden dat ik het album heb gehoord maar het staat nog steeds als een huis. Het debuut ' Malleus....' en opvolger 'Testimony...' vindt ik ook erg goed maar dit is wel de topper uit hun discografie.

Lees hieronder wat commentaren over 'ongecompliceerd geram'. Wellicht moet met het album dan eens wat beter luisteren. Ondanks het brute geweld wordt er namelijk uitstekend gemusiceerd.

Yep. Al heel wat gestructureerder dan Mallevs Maleficarvm. Al was die ook best gaaf.

Beest van een album en dat van Nederlandse bodem!

Nog es geprobeerd, maar het debuut geniet mijn voorkeur.
Uiteraard blijft de nette 9 wel mooi staan.

Oud bericht van een inmiddels uitgeschreven collega maar toch:

De band stelde ooit ander artwork voor maar dat werd afgewezen door Roadrunner.

Destijds zijn wel deze t-shirts verschenen.

Hammerheart Records heeft het album een paar jaar terug ook met het oorspronkelijk geplande artwork uitgegeven: Discogs

O, dat wist ik niet. Ik las dit verhaal onlangs nog ergens in een oud interview.

Ik moet wel zeggen dat ik het artwork met die mieren, dat we allemaal kennen wel iconisch vind. Destijds droeg ik dat shirt helemaal verrot. Maat s en vaal als een jakhals. Dat pas ik niet meer.

Deze kan ik stukken beter hebben dan het debuut, misschien toch een keertje Pestilence live meepakken als ze op een festival staan waar ik ook ben. Bij vlagen erg technisch en de grunts zijn bruut.

1. Consuming Impulse
2. Malleus Maleficarum