Arcana - Le Serpent Rouge (2005)

Geen bijzonder of mooi album, maar totaal niet slecht. De steeds herhaaldelijke trommelgeluiden weten mij in ieder geval steeds te vermaken.

Blijft nog steeds Arcana, nog steeds mooi. Maar wel een wat andere kant op, met Oosterse invloeden. De eerdere cd's vind ik persoonlijk een stuk mooier, met name The last embrace.

Lichte tegenvaller en wat mij betreft de enige zwakke schakel in het oeuvre van Arcana.

Het 'Arabische', om het zo maar te omschrijven, het exotische ligt deze band niet zo. Gelukkig zouden ze met het album Raspail weer op hun schreden terugkeren naar hun roots.

Vind dit toch een goed album, met al die orientaals/arabische instrumentatie en percussie. En toch heel herkenbaar Arcana. Mooie productie weer.

Die trommels/Oosterse invloeden, daar moet je echt van houden. Ik vind het zelf niet zo goed bij het geluid van Arcana passen, dus ik ben blij dat ze deze stijlverandering niet vast hebben gehouden.

Bij de voorgaande albums van Arcana wordt een aantal maal de vergelijking met Dead Can Dance gemaakt. Bij dit album vind ik de gelijkenis het grootst. En dan heb ik het niet over de naam van het album. De oosterse invloeden op dit album hoor je ook bij DCD veelvuldig. Met name het gebruik van de slaginstrumenten komt sterk overeen. Waar DCD er echter in slaagt om het geheel dynamisch en spannend te houden slaagt Arcana daar veel minder in. Het wordt mij soms wat te eentonig. Ik hoor liever The Serpent's Egg dan Le Serpent Rouge.
Vandaar ook dat dit album 'slechts' 3,5* van mij krijgt. En dat worden er nog eerder 3 dan 4. Een wat mislukt experiment dus.