Journey - Departure (1980)

experimenteler dan voorgaand werk maar nog steeds goed

moderner, meer poppy ook, maar het typische journeygeluid nog steeds als solide basis

Dit album vond ik gelijk bij uitkomen al beter dan Evolution. Best wel sterke nummers, zoals Any way you want it. Op vinyl en CD

Deze plaat begint in elk geval er sterk... Lekker poppie maar Schon soleert er op los als een malle.

Prima album van Journey. Het begin van hun meest succesvolle periode.

Ook mijn eerste van Journey. Uiteraard nog steeds op vinyl. Ben nog steeds erg gecharmeerd van hun werk uit de 80's. Ik vind dat Journey altijd een mooie drive had in hun muziek. Muzikaal stond het als een huis en er werd gewoon goed gespeeld. Top muzikanten. Mooie afwisselend rocksongs en gevoelige (niet te) ballads. Jammer genoeg nooit live gezien en later in de 80's verschoof mijn smaak richting symfo en progrock. Maar nog steeds leg ik zo nu en dan met veel plezier een zwarte schijf van Journey op mijn draaitafel. Ik heb de verzameling op vinyl redelijk compleet. Gaaf.

Dit album ging grotendeels aan mij voorbij omdat ik de meeste nummers toen op het veel betere LIVE album CAPTURED had met een perfecte productie

Captured Live een perfecte productie! Volgens mij een voorbeeld van een live album wat zo via de mix tafel op lp/cd is gezet. Hier en daar wat publiek tussen gemixt en voilà, een live album.

De onschuld van Infinity voorbij, de voltreffer van Escape nog niet gevonden en nogal wat tamelijk flauwe liedjes. Departure is het net niet.

Mooi : Someday Soon. Greg Rolie/Schon was toch een mooie combinatie. Herontdekt vond het eerst een minder album nu toch wel een upgrade.

Die herwaardering moet bij mij nog komen, al kent dit album best zijn momenten. Maar ik kan me goed vinden in de omschrijving van Casartelli hierboven: Departure zit ingeklemd tussen twee platen (eigenlijk zelfs vier) die, elk op hun eigen manier, aanzienlijk beter zijn.

Anyway you want it is natuurlijk het nummer dat meteen blijft hangen en dat was dan ook de terechte (Amerikaanse) hitsingle. Maar doordat het al te simpele refrein vast te vaak herhaald wordt, verliest het zijn aantrekkingskracht bij meerdere keren draaien. Verder geen onaardige nummers, maar met uitzondering van Line of fire blijft het niet echt hangen.

Ik heb deze pas onlangs op CD aangeschaft, in een serie van drie voor een tientje (bij de Minstreel in Zwolle vind je dat regelmatig). Maar het geeft aan dat ik nooit veel moeite heb gedaan om deze LP - die ik al veel langer bezit - door een CD te vervangen danwel te complementeren. Het is voldoende, want het is wel Journey-met-Steve-Perry natuurlijk, maar meer dan drie sterren wordt het niet bij mij.

Het album knalt direct je oorgaten in met "Any Way You Want It". Een goede rocksong, maar zoals gaucho al zegt word het teveel herhaalt. Na dit nummer kakt het album wat in. Gelukkig gooit "Someday Soon" er een lekkere spacey, relaxte rocker in. Dit vind ik het beste nummer van het album. Dit word groots gevolgd door "People and Places" wat het meest proggy nummer is. Fantastische meerstemmige zang! Helaas sluit kant 1 af met een matig nummer. Kant 2 is helemaal matig. Te simpele nummers, te flauwe teksten, en echt geen enkele melodie steekt er bovenuit.

Eigenlijk zou ik dit album alleen houden voor "Someday Soon" en "People and Places", maarja zo goed vind ik die nummers nou ook weer niet. Binnenkort maar verkopen.